daksil

dün gece sana verdiğim sözü tuttum bilmesen de. yazacağım dediğim mektubumu tamamlayabildim en nihayetinde. gözyaşlarıyla sırılsıklam olmuş, her satırında ellerimin kokusunu doya doya içine çekebileceğin hasret dolu mektubum. sana ulaştırmak için can attığım.. postahaneye gitmeden önce tekrar okudum, tekrar.. kabarıp coşan selden farksız duygularımın da tesiriyle içimden gelen her şeyi olduğu gibi aktarmayı başarmışım, her kelime sen kokuyor.. bir çok yazım hatası yapmışım, kıyamadım daksil kullanmaya.. her kelime sendin, seni silemezdim. hatamdın sen benim, hiç bir zaman düzeltmeyceğim, hiç bir zaman ders alamayacağım..düzeltmedim sen sandığım hatalarımı, daksil siler sanarlar, silmez o. hataları daha da yüzüne vurur insanların, sümen altı edilmiş hataları su yüzüne çıkarır bakmadan gözünün yaşına. biliyorum, silinmez yaşananalar, geri alamam hatalarımı, sen yine de olduğun gibi kal.. hatalarla ve yanlışlarla dolu..