uğur mumcu

bir patlama sesiyle sarsılmıştı tüm mahalle. hepimiz oyunları bırakıp sesin nereden geldiğini anlamaya çalışıyorduk. az üstümüzde olduğunu fark edip korkuyla annelerimizin yanına koştuk. sorduğumuzda bir patlama işte, yangın çıkmış deyip geçiştirdiler bizi, çocuk aklımızla anlayamamıştık böylesine değerli bir insanın vahşice katledildiğini. adı geçtiği her vakit kulağımda çınlar o ses. hak etmemişti böyle ölmeyi ama cezası vardı elbet bu ülkede bilmenin, farkında olmanın ve aydınlatmanın...