eskişehir

aslında fena değildir bu şehir. denizi olmayıp da süründüren ( karasal iklimiyle, feodaliteyle.. ) bir şehir değildir ama porsuk denen çayın varlığı bir nevi denizi göstermek ama vermememek olduğu için sinirlendirir insanı ya da ben sinirleniyorum öyle.
doğma büyüme yaşadığım şehirdir, kızı öyle şahane değildir. izmir varken buranın haddine değildir, küçük yerde yaşadığımdan paso buranın kızlarına aşık oldum orası da şey biraz; hani küçük akvaryum- küçük balık olayı gibi.
eğlenecek doğru dürüst yer bulunmaz bu şehirde. doors şimdi 222 denen bir yer var, sormayın o tarz yere de benim gidesim gelmez, hayal kahvesi falan var.. öğrenci şehri olduğundan bar- müzik oluşumları geniş yer ediyor. bir dip dalgası da var tabii haliyle. dip dalgası dediysem üstadın dediği gibi değil, umursamazlık anlamında. binbir çeşit insan var, küçük bir istanbul denebilir buraya. istanbul' un 1000 de biri ama tam ölçekli küçültülmüşü belki de.
samimi söyleyeyim, beach club kültürüm falan olmadığı için, elime gitar alıp sahilde hotel california çalmaya yeltenmediğim için çok da sıkmadı bu şehir beni. canın mı sıkıldı? hoop atla istanbul' a, daral mı geldi? hoop git izmir' e. o da ayrı bir şey.
kışın afedersiniz götümüzün donduğu bu şehire hala katlanmamın sebebi ne derseniz?
yok öyle bir sebebi, romantik bağlayamadım sayın okuyucu kusura bakma. burda doğdum, burda devam..