enayi

ignelidir sözlerin hep kinayi kinayi...
hele bir koparsınlar kuyrugundan danayı,
iğne bile kurup ağır sanayi...
sana mı kaldı seçmek iyi ile fenayı?
bunca yıl anlamadın şu yalancı dünyayı,
devir küfeyi yan gel, keyfine bak enayi!

neye neye dayanacaksın, yok dikili ağacın...
bitmez mi hiç baş ağrın, dinmez mi yürek sancın?
ne başlara taç oldun, ne başında var tacın...
bunca yıl yazdın,cizdin, neydi senin amacın?
sen mi düzeltecektin bu yalancı dunyayi?
devir küfeyi yan gel, keyfine bak enayi!

kimi göz göre göre sözünü inkar eder,
milyonlar vuruyorsa sanma ihtikar eder,
namuslu ticaretle yuzde yuzbin kar eder,
herifi karisindan bosatir bekar eder...
ögrenemedin gitti hanya ile konyayi,
aklını başına al, a dünbelek enayi!

kiminin ablasi var, bulmuş zengin bir enişte,
kiminin sayın eşi kullanişlı her işde...
dımdızlak, düdük gibi ortada bir se işte!
sen de az eğil, bükül, bir daha ki gelişte.
boşuna çiğnemişsin bu yalancı dünyayı,
devir küfeyi yan gel, bak keyfine enayi!

takdir etmemek ayıp basının çabasını,
gıcıklayıp duruyorlar duygunun kabasını.
yalan-dolanla dolu bizdeki hür basını,
görünce şasırıp kaldım, dedim: vay babasını!
sen bir garip ozansın, bırak gümüş zurnayı...
devir küfeyi yan gel, bak keyfine enayi!

ağaların gözleri halkın yırtık donunda,
yine halk alta düştü siyaset oyununda...
ne tekinde hayır var, ne koalisyonunda!
derdi sana düsüyor onlar yakar kınayı...
enayi, ah enayi! ah enayi, enayi...

aziz nesin