mutluluk

dikkatimi çeken bir nokta var; kimisine ne çok yakışıyor bu. güldüğünde, yaramazlık yaptığında yani kendi kendine eğlendiğinde, durduk yere sevindiğinde kıyamıyorsun o tipe, sempatik geliyor.
ve ama nedense bana yakışmıyor. ne güldüğümde gözlerime ve ağzıma ne kahkaha attığımda sesime gidiyor bu olay. yüz kaslarımda mı sorun var acaba bilemedim.
bu insanlar etrafımdan ayrılmasın istiyorum. neyse bu başlıkta ne işim var benim mutsuz suratımla mutsuz hayatıma devam edeyim :7)*