rashomon

Mahkeme hakiminin kendiniz olduğunu hissettiğinizde film aslında değer kazanıyor. insanların sadece çevresinde ki kişileri değil kendilerini de kolay biçim de kandırdıkları göz önünde bulunuyor. Herkes kendisine göre bir öykü anlatırken bizler de kendimize göre olayları değerlendiriyoruz. Akira Kurosawa gerek kullandığı teknikler gerekse ilk kez beyazperdede mahkeme usulünü düşündüğü için en iyi yönetmenlerden biri. Ben Seven Samurai filmini de fazla beğenmemiştim, ama ilkleri yaşatıyordu o filmde de. Bu yapımda da aynı şeyleri yaşadım ancak emeğe saygısızlık edemem asla..

insan psikolojisini kişiler üzerinden iyi bir şekilde anlatıyor film. Hikayenin temeli aynı olsa bile farklı pencerelerden bakabiliyoruz. Aslında böyle bakmaya da mahkum bırakılıyoruz. Özellikle medyum sahnesi herşeyi açıklar nitelikte. Ölüler yaşamaya zerre tenezzül etmezler, bu yüzden doğruyu tercih ederler. Ölümlü olanlar ise doğruya tenezzül edemeyip kandırılma/kandırma rollerine bürünüyorlar. Ayrıca o sahne gördüğüm en iyi sahnelerden bir tanesi olmayı da başardı. Gerilmedim değil, müthiş iş..

Yılına göre öncülük eden, ilkleri yaşatan filmlere son derece saygım var. Bu filmde kat kat artmıştır bu..