kara kule

çocukluğumun son dönemi, ergenliğimin ilk ve son dönemi roland ve ka-tet'iyle birlikte ortadünya'da maceradan maceraya koşarak geçti. o kuleye giden yollardaki kumların üstünde benim de ayak izlerim var, isteyen gidip baksın.

ben bu seriyi okurken aldığım haz ve keyfi şu hayatta pek az şeyden aldım. yeni kitabın çıkmasını beklerken yaşadığım heyecan, roland'ın o malum merdivenleri çıkarken yaşadıklarını da iliklerime kadar hissettim.

roland deschain, eddie dean, oy, katet, ka, ışın, gül diyince içimde oluşan sıcacık duyguları nasıl kelimelere dökebilirim bilmiyorum? benim için özelden de özel bir yapıt.

şimdi dizisi ya da filmi çıkacak diyorlar, bencilce olucak ama çıkmasın! o şarkıdaki gibi "seni kendime sakladım." demek istiyorum bu kitaba.

sai king'e de ayrıca selamlar, saygılar!