iclal aydın ın tuna kiremitçi için yazdığı yazı

adam, kadın onu severken güzeldi...

çünkü kadın görüyordu adamın gözlerindeki çam ormanlarını. saçlarındaki afacan güneş sarısını...

kadın büyütüyordu adamın kıvrılıp giden yeşil bir patika gibi gülüşünü...

adam, kadın onu severken güzeldi...

kadın, adamın omzuna rütbeler, göğsüne madalyalar takıyordu.

olamaz bir kahraman çıkarıyordu erkeğinden.

karşısına geçip bakıyordu...

ve adam sanki sevildikçe daha da güzelleşiyordu.

kadının gözüyle baktılar diğerleri de adama.

daha önce hiç görmedikleri bir orman var diye düşündüler adamın içinde.

düşündürdü kadın...

çünkü gözlerini ödünç verdi onlara. kadının gözüyle bakıp adama, kadını kıskandılar hatta...

hiçbiri bilemedi...

erkeğe ne kadar büyük bir haksızlık ettiklerini bilemediler.

cılız omuzlarının, zayıf göğsünün gürül gürül akan bir hayatı, alışık olmadığı bir dürüstlüğü kaldıramayacağını bilemediler.

ama tanrı biliyordu. evet, bu yüzden sert rüzgârlar saldı üzerlerine...

kim yürekli kim korkak, kim tenha kim kalabalık, kim sağlam kim çürük, kim güçlü kim zayıf, kim siyah kim beyaz, kim net kim şüpheli, kim olgun kim ham... fırtınalardan sonra hepimiz görelim diye...

gördük...

oysa bilmeliydi kadın. çünkü ihanetlerle örülü bir örümcek ağıyla kaplıydı erkeğin geçmişinin kapısı...

ama yeni bir başlangıç sanıyordu kendini kadın.

ama inanıyordu...

kendisini, kadındaki erkeği, ikisinden oluşanı, sıfır noktası sayıyordu...

artık daha iyi biliyor kadın; adam, kadın onu severken güzeldi...

şimdi aynadaki kendi suretinde görüyor bunu...

erkeğin dönüşünde görüyor.

korkunç bükülüşünde, buruk çöküşünde görüyor bunu...

kendi yazdığı kahramanın beyhudeliğine ağlıyordu belki de önceleri.

üzüntülerden üzüntü seçemiyor, bazen hangisine üzüleceğini bilemiyordu.

aynada büyük gözlerine bakıp gözlerimiz neden bu kadar büyük diye soruyordu bir kürt kadın. çok ağlayalım acılarımız çabuk geçsin diye mi diye boynunu büküyordu...

artık ağlamaz kadın...

ınsan sevdiğini öldürür evet. kadın da öldürdü nihayet...

sevmeye sebep, sevmeye kudret elleriyle yaptı bunu...

yaz geldi artık...

son söz vaktidir şimdi; bütün sevenler için yalın söylüyor:

mutluluk yürekli olana yakışır...