ağlama bebeğim

sarki aglama diyo da , ne isse hep agliyorum ben bu sarkida..

aklima boyle sahneler geliyo, turuncu turuncu eskitilmis resim efektiyle suslenmis sahneler.. sakalli biyikli babacan bi adam , "umut sende yarin sende" diyo. benim tabii yaslar yagmur gibi gozlerimden akiyo o sirada.. adamin bu soyledigi bi anda cam kokulu oda spreyi etkisi yapiyo bende.. bi huzur bi icine cekilesi ferhalik..

sonra oturtuyo beni dizine, "cok uzakta bi yer var.. o yerlerde mutluluk var, paylasacagin guzel masum kendi halinde bi hayat var" diyo..

bu kadar yani.. ne eksik ne fazla.. sonra aglamam kesilmiyo tabii ama, mutluluktan agliyorum bu sefer adamin sakallarina burnumu surerken..

ahmet kaya genelde ezilmislerin, siyasi gorusu belli olan adamlarin sarkicisidir.. cok seviyorum ama bu adami.. hayat tarzima uymasa da, beethoven kafka brahms"in yanina ilk bakista yakismasa da , bu adamda bi sicaklik var..

utopyadan soldan bahsederken hababam o doktrin senin bu utopya benim alinti yapanlar, utopya yazmak o kadar da zor degilmis degil mi ?