recep tayyip erdoğan dendiğinde akla gelen ilk şey

sinirli, stresli, her an dalacakmış gibi duran bir adam.

hele şu son bir kaç ayda, bu şahsın gereksiz gerginliği, başımıza açmadık iş bırakmadı. nasıl olmasın.

pkk ile birebir muhatap olduğu, görüşmelerin tamamının, şahsın emri ve bilgisiyle yapıldığı meydana çıkınca, özellikle mhp yetkililerine yaptığı şerefsizlik isnadı başına kaldı.

açılım politikaları ve terör mücadelesinde yürütmeye uğraştığı yumuşak geçiş elinde patladı. şimdi tüm şehitlerin acısı ve yükü sırtında kaldı.

ekonomideki öngörülerin neredeyse hepsi kof çıktı. eğer bir kaç kez daha zam yapılmazsa, on yıllık uğraşımız da havaya uçacak.

sosyal güvenlik açıkları, şahsın hesapsız, keyfi dağıtımları yüzünde kapanamayacak kadar delindi. şimdi primler ve cezalar da artırılacak gibi görünüyor.

eğitim konusuna hiç girmeyelim, zira 10 yıldır aynı iktidar tarafından yürütüldüğü halde, en az 4 defa sistem değişti. çocuklar ziyan oldu, nesiller kayboldu.

az araştırsak daha bin tane daha sebep buluruz, bu gerginliğin ve yoğun stresin sebebi olarak. zaten hasta bir insan, bu kadar yükü çekemiyor artık.