bursa sarhosu

Yolların yalvacı gitmeye kalkar
indirir dağını Bursa akşamı
Çünkü ipeğin de bıçağı var
davranır tez elden işlerliğine
gül şaşkınlığıyla yaralar adamı
Dört döner başında çinili kuşlar
sürükler suları gök erimine

Bu kent ki benzersiz eşkıyadır
şiiri kement gibi kullanalı
Üç zamanlı kaftanıyla dolaşır
asla toz kondurmaz asiliğine
Tuğrası çiçekli erguvan dalı
konuğu Nâzım'dır sevdası ağır
anlatır hasreti son dirimine

Bir çınarla şenlenir yorgunluğun
kolları upuzun anaç bir çınar
Yatarsın kucağında yüzükoyun
Fink atar gölgesinde binbir efsane
Bırak düşaynanı rüzgârın olsun
anılara bakar bakar hışırdar
külleri eklenir küllerine

Dost bahsinde durak Arapşükrü'dür
Bencileyin yıkılmaz Bursa sarhoşu
Kadehinden ne yağmurlar dökülür
Kıskanır gümbürtüsünü Tophane
incelir ossaat Maksem Yokuşu
Bir aşk düşünürsün çimlenir büyür
Setbaşı'nda buluşmamız bahane...

(bkz: Ahmet GÜNBAŞ)