dört mevsim

ilkbahar gelir kuşlar cıvıldar siz aşkı anarsınız. aşık olmak istersiniz o kuşların ötüşleri, sevişmeleri size aşkı hatırlatır. hava yavas yavas ısınır ince giymeye yeni yeni başlarsınız. yükleriniz hafifler. derken insanın canı aşk çeker. yaz gelir ortamlar değişir sıcaktan kaynayan yeryüzü ınsanları da alevlendirir. insanın canı aşk çeker. öyle bir çeker ki yeni ufuklara yelken açmayı isemek gibi. suya ihtiyaç gibi. sonbahar gelir yapraklar dökülür dertlenir insan gereksiz ve nedensiz yere. sonra birden dünyanın en çileli kişisi oluverir aniden. ihtiyaç duyar aşka derdinden arındıracak derdini yalnızlığını düşen yaprakların üzüntüsünü paylaşacak birini çeker canı. aşk çeker. derken kış gelir eller üşür burunlar donar. içi üşür insanın en önemlisi yalnızdır. tatlı diliyle içini ısıtacak bir aşk çeker canı. dokunuşuyla buzulları eritecek birini arar gönül. kısaca aşk çeker insanın canı dört mevsimde... dört mevsimde...can'ı bulunca canını huzura erer dört mevsimde.
zorunlu tanım : insanın hayatını en çok psikolajik yönden etkileyen bir yılı dörde bölen dönemler bütünü.