sözlük yazarlarının itirafları

evet sözlük, çok fazla istediğim bir şey var ve ben çok inançlı bir insan değilim.
hem tanrıdan bir şey isteyip hem de emirlerini yerine getirmemek hep ikiyüzlülük gibi gelir düşündükçe,
bir şey isteyecek olurum istemem.
bir de benimki tamamen keyfi bir istek ama insanların hastası var, maddi yardıma ihtiyacı var bir yığın derdi var ve dua ediyorlar. sanki ben dua edince onların duasına mani olurmuşum gibi hissederim belki aptallık evet. allahım sen onlara yardım et der susarım.

bağa gir izin olsun yemeye yüzün olsun demiş atalarımız.
kaç tane çocuğa bilye aldım, kaç yaşlının elinden tuttum yürüttüm, kaç kere tanımadığım insanların alışveriş poşetlerini taşımasına yardım ettim bilmiyorum, yaptığım bi yardımı da ilk defa söylüyorum.
aslında gerçekten o an o insanları gerçekten düşündüğüm için yaptım bunu ama bir yanım diyor ki o dönsün diye yapıyosun demi diyor bana, düşününce bir yanıma hak da veriyorum. 'bir yanım çok doğru konuştun amk' diyorum.

ben belki sırf; onu görmeden önce nefes alış-verişlerimi düzenlemeye çalışmama, hiç sekmeden her gece rüyamda görmeme, yanındayken hem masmavi denize bakıyor gibi huzurla dolmama, hem de bana ait olmadığı için diken üstüne oturuyormuşum gibi olmama, her gördüğümde başka bir hayranlık uyandıracak şeyi nasıl bulabildiğime ve bu kadar uzun cümleyi nasıl kurabildiğime şaşırarak yaşadım hep.

loserlığın dibinde, öğrenilmiş çaresizliğin azgın sularında usta bir yüzücü, kaybedenler kulübünün daimi üyesi olarak söyleyebilirim ki:

olmaya olmaya olmamasına da alıştım sözlük. canı sağolsun.

amin.