veysel güney

son mektubu:

"değerli babacığım ve tüm dostlarım,

ben hiçbir şahsi çıkarımı gözetmeden ülkemin bağımsızlığı ve halkımın kurtuluşu için doğru bildiğim yolda inanarak mücadele ettim. benim kalbim insan sevgisi ile doludur.

ben kimseyi öldürmedim, suçsuzum.

gösterdikleri gerekçeyi dahi mahkemesi sonuçlanmadan karar verildi.

onlara göre suçlu olabilirim. çünkü onlar ülkeyi yabancılara peşkeş çeken ve onlarla bir avuç işbirlikçi mutlu azınlık işbirliği yapmaktadırlar. halkıma ise zam, işkence ve ölüm reva görünmektedir.

işte ben buna insan olarak karşı geldiğim için onlara göre suçluyum. ama boşuna. çünkü insan kafasındaki düşünceyi yok edemedikten sonra işkence ve idamla bir yere varamayacakları açık.

babacığım,

ben ölüme seve seve gidiyorum, bir namussuzluk ve bir şerefsizlik yapmadım. onun için hiç üzülmeniz gerekmez. benim binlerce annem babam olduğu gibi sizinde binlerce oğlunuz var.

göndermiş olduğunuz mektupları bugün verdikleri için cevabını yazamadım.imam ve sultan'dan da mektup aldım.ayrıca sultan'ın gönderdiği çamaşırları da aldım. tüm dostlardan memnunum ve saygılarımı sunar mutlu yarınların halkımın olmasını dilerim.

size bir tek dörtlük şiir yazıyorum

mezarımı yol kenarına kazın
üzerine devrim şehiti yazın
başına yumruklu yıldız kazın
gidiyorum ölümsüzlüğe hoşça kalın

selamlar.

sizin veysel."