tarkan

henüz 5-6 yaşlarındayken çok popülerdi. radyoyu ne zaman açsak bir şarkısı çıkardı. sanki bütün gün aralıksız bu adamın şarkıları dinleniyordu. nedenini bilmiyorum ama benim peder reyiz hiç sevmezdi bu adamı. annem ne zaman radyoyu açsa, bu adam çıksa ''çıktı yine tipini gibtiğim, kapat şunu!'' derdi. o zamanlar hiç anlam veremezdim, gerçi şuan için de anlam veremiyorum. çocukluktan kalan bir şey mi bilmiyorum; ama babam böyle yaptıkça bu adamdan iyice soğudum, şarkıları çok bayık geldi. o yıllarda her genç kızın hayalini süslerdi bide. bir tanıdığımızın 15 yaşındaki kızı tarkan da tarkan diye ölürdü.
sonraları ne olduysa bu adam piyasada gözükmemeye başladı. şarkılarını sık sık radyoda duymadık, ismi anılmadı. şimdi bakınca tekrar gündemde, tekrar dinleniyor, dinletiyor. ama dediğim gibi, sevmiyorum ben bu adamı... yani sevmiyorum derken, şarkılarını sevmiyorum. zira tanımadığım birisini sevmem ya da sevmemem mümkün değil.

bu adam sadece şişirilmiş bir balon gözümde.