fikret orman

bir türlü çözemediğim adam.
hikaye türk filmi olsa şöyle olurdu:

zor durumda eski, köklü ve soylu bir aile vardır. ailenin haşarı, uçarı çocuğu sırf hava atma uğruna limiti olmayan kredi kartlarıyla çürümekte olan boğazdaki şahane yalılarına paha biçilmez mobilyalar antika koleksiyonlar ve süper eşyalar alır ve aileye ait kredi kartını da alarak kaçar gider, mahallenin muhtarı olur.
Yeni gelen ailenin yeni reisi bakar ki ev pahalı eşyalarla dolu hariçten bir icra memuru gibi bunlar bizim değil der hepsini kapının önüne koyar, parası ödenmese de borç onun borcu mal da onun malıdır. mallar ya taşınırken kırılır, mundar olur. yada kapıya konanları hurdacılar götürür.son model led tv'leri bodruma tozun toprağın içine kaldırtır.
Evin kahyalığına da eski bahçıvanı alarak yeni eşyalar için fabrika satış mağazalarına gönderir bahçıvan arada hurdacıya da uğrar o güzel köşkün içine beraberce sıçarlar.Fareler köşkü çoktan terketmişlerdir.