ben bu yazıyı sana yazdım

bu yazıyı sana yazdım.
sensizken çok ayazda kaldım sanırım, üşüdüm, üşüttüm, öksürdüm, kan kustum... ciğerlerimden sen döküldün, içime öyle işlemiştin ki her seferinde adeta parça parça söküldün içimden! kapadım ağzımı avuçlarıma bulaştın, elime yüzüme bulaştırdım seni. göğsüm acıdı, kalbim göğsüme sığmadı sanki, içim içime sığmadı, sen içime sığmadın, kazımak istedim, söküp atmak istedim. kanla karışık tükürdüm seni...

yine yapamadım, olmadı, kokun kaldı ciğerlerimde. daha fazla kanamasın içim diye, kalın giyinmeye başladım, dikkat ettim kendime, sigarayı bıraktım. öksürük şurubu kullandım. en iyi doktorlara gittim. artık öksürmeyim diye daha fazla içimden dökülme diye!

günler geçtikçe, büyüdün içimde, büyüdün benimle. ben sana yazılar yazar oldum, hatta ben bu yazıyı sana yazdım ama sen okumadın. haberin bile olmadı, olmayacak. ben yine kendime dikkat etmediğim bir zamanda öksürük nöbetleri geçireceğim, içim kanayacak, avuçlarıma döküleceksin, dokunacaksın yine ellerime. ama asla bilmeyeceksin bir zamanlar canımken şimdi damarımda kanım olduğunu, vücudumda, parmak uçlarımda en ücra yerlerimde dolaşıp durduğunu... ve her öksürükte ciğerlerimden avuçlarıma damladığını...