30 haziran 2012

hiç görmeden, hiç dokunmadan, hiç sarılmadan, hiç gözlerine bakamadan, hiç hayran olduğum ellerini tutamadan, hiç kısada olsa saçlarını koklayamadan yine bir bıçak gibi gittiği gündür, yine kendimi kimsesiz bir piç gibi hissettiğim gündür.

kızdım hemde çok, ama kendime. ulan salak herif ne bekliyodun ki? neyin peşindeydin? ne diye gittin konuştun? seni hala seviyor olması hayatın gerçeklerini değiştirecek mi sandın lan? o dipsiz öfkesini silebilecek misin sandın bilmem kaç km uzaktan?

kaç yıl daha önüne gelenin canını yakacaksın? beddua alıp duruyosun, karma diye bişey var lan duymadın mı hiç? neden herkeste onu arıyosun mal herif? 4 yıldır her saniye aklında sen nasıl bi mazoşistsin olum?

tamam biliyosun mutlu değil, tamam biliyosun ama ne değişiyo? seni ister mi sanıyosun? dağları delsen yol açsan gönlüne, çıksan gelsen şehrine temelli, hayatını versen, üzmesen sevsen sadece gözünün bebeğine baka baka, onunla her yere koşup gitsen, yuvan o olsa, göstersen onu hala ilk günkü gibi aşık olduğunu, geri alabilir misin lan yaptığın hataları lan mal herif, uğruna neler yapabileceğini bilse bile, sadece saf mutluluk vaad etsen sözünde seve seve ölüm kadar keskin duracağını sen bilsen bile. seni ister mi ne kadar emek verdiğini söylediği adamın yerine.

hırs delisine döndün lan gerizekalı, girmediğin iş, girmediğin yer, peşinde koşmadığın başarı yok.neden lan neden? yararı oldu mu silebildin mi bir saniyede olsa kafandan? ulan kot kafalı biraz dinlen, biraz dur durduğun yerde. hastasın lan sen farkında mısın? her gün tonla ilaç alsan da, bu kafayla bu tempoyla sonu radyoterapi demedi mi lan doktor.taşak mı geçiyon sen lenfoma lan bu, öldürcek misin lan sen kendini!