sözlük yazarlarının itirafları

Kendime tanım buldum sözlük. "aptal". fazlasıyla ciddiyim bu konuda karşımdakine bitmek bilmeyen sonsuz bir güvenim var. o ne derse doğru ne söylese haklı. öyle günler geçirdim ki kendi düşüncelerim önemsiz oldu o bir laf etmişse mutlak doğru oldu. nasıl kendimi bu kadar değersizleştirdim bunlar ne ara oldu düşününce kafayı yiyecek gibi oluyorum.

aşk bu muydu yani? kendini unutmak tek onunla bütün olmak? yahu aptal! bütün olmaktan kastın kalplerin bütün olması olmasın? sen niye beynini kullanmayı unutup kendini onda yaşatıyorsun ki? niye mantığını devre dışı bırakıyorsun ki? bak bakayım o aynısını yapıyor mu? kimdi hatırlayamadım bir zat-ı muhterem " aşkın gelişi aklın gidişi " demişti. ispatıyım.

ömrümce duymadığım lafları duydum ondan. ama söyleyen "o"ydu diye takmadım. beni seviyor o da dedim bana değer veriyorum dedim. beni aldatmaz asla dedim. baya kendi oluşturduğum bir aşkı tek başıma yaşamışım. onca zaman verdim ben sana? kalbimi verdim? sensiz eksiktim ben resmen. yoktum.

peki şimdi sen nerdesin? " cehennemin dibinde " demeye bile dayanamıyorum hani ölürsün falan diye korkuyorum. sen şimdi başka kızların yanındasın. defol git desem de kalbim kal diye çok bağırdı.

" söyle bana küçük adam herşey biter mi? " bitiyormuş. hem de herşey ve herkes gidiyormuş. arkasına bile bakmadan. kimse karşısında olmadığım kadar güçsüzüm onun yanında. lanet olsun ki benimle sadece gönül eğlendiren birine gönül verdim. keşke değseydin onca zamana. geçmişte senden saygıyla bahsedebilseydim. benim için acı bir tecrübesin. ötesi yok. hala seviyorum hem de sana rağmen. ama bana ait olmayan kalbinle birlikte git. kime, nereye gidersen git.

şimdi bunları okuyamayacaksın. okusaydın direkt laf sokma çabasına girerdin böylesi daha iyi. basit bir insanla kendimce büyük bir aşk yaşamışım. aptalım!

itiraf yazının başında ve sonun bas bas bağırıyor.