otrivine

bir fısı bulunduğunuz ortamı oksijen rezervi bir orman haline getiren meret. gel gelelim uzunca bir süredir çok gelgitleri olan bir ilişki yaşıyoruz kendisiyle. senelerdir sinüzitle savaşan bir bünye olarak herkes gibi soğuk algınlığı halinden kullanmaya başladım. ilk başlarda herşey mükemmeldi. her kullanışta bir mutluluk, bir enerji, bir hayattan keyif alma durumu sanırsın ki antidepresan kullanıyorum. 1 hafta, 1 ay derken neredeyse 1 yıl boyunca sürekli kullandım. burnumda kanamalar sık sık gerçekleşmeye başladı. bir de internette yazılanları okuyunca tırstım iyisi mi bir an önce kurtulayım ben bundan diye karar verdim. ilk başta tek burun deliğine sıkarak diğer burnumun düzelmesini bekledim bir süre. artık burnumun bir tarafı ilaca ihtiyaç duymayacak hale gelince tamamen kullanmayı bıraktım. araya yaz girdi kurtuldum filan derken geçenlerde gelen bir soğukalgınlığı sebebiyle pediyatrik olanını alayım zaten bırakabiliyorum dedim gittim aldım. allah beni kahretmesin iyi halt yemişim diyorum şimdi. 3 gün gayet seviyeli bir ilişkimiz oldu şimdi yine tek tarafta kullandığım için kurtulcam tabi planlarda o var. ama öyle ipne bir ilaç ki bu her akşam önceki akşam sıktığın saatte tekrar burnun tıkanıyor ilacı kullanmazsan acılıyor ve diğer burun tıkanıyor. ben o gafletle aa bu taraf düzelmiş öbür tarafa sıkayım bari diyip tekrar kullandım. ertesi akşam aynı saatte iki tarafta sizlere ömür. resmen bağımlılara dönüştüm yine. şimdi düzenli olarak tekrar kullanmaya başladım. eğer hiç kullanmadıysanız uzak durun diyemiyorum hobi olarak yine kullanın tabi. ama yine de kullanmayın bence.