phoenixs ashes

baktım gördüm epeydir yazmamışım dedim bir kendimi hatırlatayım yüzünde ufak bir tebessüme neden olayım bu yorucu sınav haftanda.

sıkıntılı zamanlarda insanın gözünün içine bakmasını iyi bilir, kadehleri birbirine çarparken dışa vuramadıklarımıza içer , susar, içer,güler,saçmalar,içer,kusar,güleriz.

her şeyin önemsiz olduğunu , zaten bir gün ölüceğimizi düşündüğümüz o gecelerde o saatlerde o güç mevcutken içimizde her şeyi yapabiliriz birlikte. sınırsızca her şeyi. hayatı tiye alamayacak kadar ciddi olduğumuz çoğu zamanlarda, içinden çıkılmaz hallere sokarken kendi mantığımızla kendimizi durmadan savunurken hayatla mücadelemizi, göz göze gelip patlayan bir kahkaha kadar yakındır mutluluk ve yine tek bir bakışla dökülen göz yaşları kadar uzak...

hayatın göz kırpmasını beklerken tanıdık aslında bir birimizi ve birlikte anladık aslında her nefesimizin bir işaret olduğunu.