ali fethi okyar

''Cumhuriyet hükümetinin payına düşen OSMANLI borçlarının nasıl ödeneceği Lozan'da en çetin meselelerden biriydi. uyuşulamadı. barıştan sonra alacaklılarla konuşmanın sürdürülmesi kararlaştırıldı. ismet paşa altınla ödemeye yanaşmıyordu. ''kağıt para veririm'' diyordu. konuşmalar, paris büyükelçisi fethi bey'e bırakıldı. 1928 yılında bir anlaşma yaptılar. buna karşı, biz de altınla ödemeyi kabul ettik. anlaşma imzalandığı zaman, hizmeti beğenilerek fethi okyar'a on bin lira mükafat verildi!

bir taksit ödedik fakat ikinci taksitin ödeme vakti yaklaşırken iktisadi buhran patladı. taksidi altınla ödesek, paramızın değeri düşecekti. altın sekiz banknottan on bir banknota çıktı. bunun üstüne ismet paşa hükümeti borçların altınla ödemenin imkansızlığına karar verdi. ''borçlarımızı ancak kağıt parayla öderiz'' dedi. fethi bey alacaklılara verdiği sözün tutulmamasını onur meselesi yapmış olacak ki bu yaz izinli gelince hükümet kararını eleştirdi. durumdan gazi hazretleri'ne şikayette bulundu!''

kemal tahir
yol ayrımı romanı'ndan