bop

en büyük engel mevcut hükümettir. beklenenin aksine aktif dış politika ile bu planın bir parçası olmamış kendince bir rol üstlenmiştir. ortadoğudaki isyanlarda dahi ''one minute'' çıkışının yadsınamaz bir rolü vardır. bu isyanlar ki israil kuklası mübarek'i devirmiştir, libya ve suriye de karşıklık sonrası batı'nın kendi çıkarlarına döndürmeye çalıştığı devran ve bunun karşı mücadelesi sürmektedir.
hatırlayın one minute çıkışı sonrası apar topar toplanan arap dış işleri bakanlarını ve filistin arap dünyasının meselesidir başkalarının karışmasını istemeyiz demeçlerini. halk görmüştür ki kendi iradesinin gerçekten sandığa yansıdığında erdoğan gibi liderler çıkabilmektedir. tabi öncelikle türkiye'nin gerçek demokrasiye yaklaşması bunda etkendir. daha önceleri israil ile olan yakınlığı ülke siyasetine asıl yön veren derin yapılanmalara bağlamamalı sanki.
oysa araplar görmüştür ki iradenin sandığa yansıması da gerçekten bir müslüman çoğunlupa sahip ülke'de de mümkün.
denge siyaseti adı altında pasif bir duruşla ve ancak kendi halkıyla kavgalı idareleri savunanlar çıkmış şimdi bop olayından nemalanıyorlar. göremiyorlar ki başbakanları diplomasi ortaya koyuyor. banu avar tarzı(işci partisine alenen oy isteyen biridir kendileri) yarı gerçeklerle muhalefet ediyorlar. kışkırıyorlar, kışkırtılıyorlar. bu ülke hiç olmadığı kadar bağımsızca hareket ediyor göremiyorlar. hem içerideki eski sadece kendi halkına efe ve aklına etraf hep bize düşman paranoyasını sokan yapıları destekleyeceksiniz hem de hükümete bop üzerinden vuracaksınız. yemezler. artık medya o derin yapılanmaların maşası olmaktan öte de çok daha özgür.