erkan oğur

hakkında okudugum en güzel yazı;

--spoiler--
"erkan oğur. her bir yanı ses olmuş, özünü sessizlikte bulmuş bir derviş. konuşurken bile susan, sustukça sessizliği azalan bir dil. başlangıçtan önce var olan, sonu başlangıçta bulan bir söz. varlığını hiçe karıştırmış, hiçi de var eyleyip öze düşürmüş bir isim.

zamanın ve mekânın dışında dermanını arayan, dermanını unutup derdinin peşine düşen; kim bilir belki de olmayan bir şeyi bulmaya çalışan; arayışını varlığının öncesine koyan bir ad. sesi bulmak için özünü teslim eden bir hakikat. sözcükleri, renksiz bir karanlığın ışığıyla ve dipsiz bir sessizliğin sedasıyla ve hiç susmayan bir suskunluğun naifliğiyle dile getiren bir can. söz ile değil öz ile yol alan bir ozan...
--spoiler--