beşiktaş

buGÜN yine her zaman maçları izlediğim yerdeyim. Takım lige havlu atmış, umutlar bitmiş. Haliyle orada da her maça gelen biz kemik kadro yine beşiktaş aşkı için düşmüşüz yola. Geçmişiz ekran başına.
Maç içine fazla girmiyorum. Her şey aynı. Ekrem ekseni etrafında dönmeye, rüştü degajları taca atmaya, hilbert uzun pasları ayağının altından kaçırmaya devam ediyordu.
Devre arasında ben düşünceli şekilde ekrana bakarken, tıpkı benim gibi her maça gelip aynı yerde oturan, 25ini aşmış olan abi bana bir süre bakıp sordu.
- kaç yaşındasın?
+19 abi.
- bırak bence.
+neyi abi? Beşiktaşı mı?
- Evet. Yol yakınken geri dön. Heba etme gençliğini.
+ olsun be abi. Rahat maç izlemeden çocukluğum bitti. Gençliğimde öyle gider gibi. Ama olsun.
Muhtemelen bu SÖZLER onun da hayatını özetlediği için gülDÜ..
Sonra maç bitti. Durağa doğru yürümeye başladım. Ama 10 metre Sonra durdum. Biletim yoktu ve son paramı da maça vermiştim. Yarım saatlik bir yol yürüyecektim. Ama kafamı dağıtmış olurum moralim düzelir diye düşünüp yürümeye koyuldum.
Saat 10 olmuş. Şehirde herkes kendi kabuğuna çekilmiş. Kafamı yukarıya kaldırdım. Gökyüzünde tek bulut yok. Dolunay simsiyah Gökyüzünde bembeyaz. Geceyi aydınlatıyor.
O simsiyah Gökyüzünde ayın bembeyaz parlaması bana umut kelimesini hatırlattı. Beşiktaşlılık umut demekti. Kaybedilen bir maçtan Sonra bile bir şekilde o güzel günlerin geleceğine inanmaktı. sevinmek için sevmemekti.
O anlarda düşündüm ki bu karanlık günlerin sonunda mutlaka bi intikam alacağız. Futbolun ve hayatın adaleti işleyecek. 89da malatyanın, 93teki ankaragücünün, 2004 çocukluğum Gençliğimin hayallerini çalan o emek hırsızları cezalarını hukuktan olmasa da hayattan ve ilahi adalet tarafından alacak.
Büyüklerimiz nasıl 15 yıl bekleyip takımı ta boluda karşıladıysa şampiyonluk için , biz inşallah o günleri çok daha yakında Belki de seneye yaşayacağız.

Biz BeşiKTaşLılar olarak bu toparlanma döneminde takımımıza her zamankinden daha fazla destek olalım. Stat yıkılırsa arma neredeyse orası bizim için inönü olsun. Gerekirse olimpiyata saatlerce yol tepelim, gerekirse kasımpaşa stadında tıklım tıkış destekleyelim beşiktaşı .Dünya bir kez daha taraftar görsün.
Ama vakit umutsuzluğa kapılma vakti değil, ayağa kalkıp güneşe yürüme vaktidir.

Şimdi ben bu entrye ekremi, rüştüyü, cenki, almeidayı sıkıştırırdım Ama bu ruhsuzlara değmez. Bize rakibe dirsek atan değil, ilhan mansız gibi kaybettiği için hırsından ağlayacak Adamlar lazım.

Sonuç olarak; hep dedik.
(bkz: bu sevdadan vazgeçersek allah belamızı versin)