cahit coşkun

şöyle bir şiire sahip, kürt şair:

tarihten habersizsin, ya sev ya terket dersin,
orta asyadan geldin ne çabuk unutmuşsun!
malazgirt kapısını kim açtı sanıyorsun?
vay be! şimdi terör mü olduk?

malazgirt kapısında aç, susuz, yardıma muhtaç idin,
mervani hükümdarım el uzatmadı mı sana?
yirmi bin suvari ile inmedi mi meydana?
vay be! şimdi terörmü olduk?

beş bin yıldır kürdistanda kürt idik kürt bilinirdik,
kürtçe konuşur, kürtçe yazar çizerdik,
osmanlıya sor hele etmedik mi kardeşlik?
vay be! şimdi terör mü olduk?

binlerce alim yetişti aramızdan,
islama hizmet ettik,el verdik dört bucaktan,
eyyübiyi sor hele kudüsteki haçlıdan,
vay be! şimdi terör mü olduk?

ingilizler,anzaklar sarmıştı ya cenneti,
türk soylarından bile aldınız ihaneti,
osmanlı yıkılırken kim kurdu ilk devleti?
vay be! şimdi terör mü olduk?

mustafa kemal meydanlarda demedi mi muhtariyet?
her cephede tatmadık mı şehadet?
lozanda denmedi mi kürde, türke temsiliyet
öyle ise nedir bu kin bu gaflet?
vay be! şimdi terör mü olduk!

hani biz kardeş idik yollarda yoldaş idik?
amedde, zilanda, dersimde neden katledildik?
dilimiz yasaklandı,köylerimiz yakıldı; neden işkencelerde öldük?
vay be! şimdi terör mü olduk?

benden çok olabilirsin ortadadır aşikar,
ettiğin bu zulmü sanmayasın sende kar,
bu yolun devamı var; taki sırata kadar,
kürdistan teslim olmaz inan mahşere kadar...