elif şafak

içi boş yazar.

popüler konularda yazdığı kitaplara bakıyorum da, konu türkiyedeki kezbanların en çok ilgi duyduğu aşk olunca ablamız yazar olabiliyor hemen, karamsarlık dürtüleri içerisinde gelişen ve her zaman iyimseriğe yakınsayan aşk hakkında abla ölüm ölüm dediğin nedir gülüm tarzı bir şeyler yazsa yarın 5. baskısı hemen çıkar.

burası türkiye ilgi gören konular belli, dizilerde içerisinde yasak aşk, zengin fakir çatışması, aldatma ihanet vb olmayan bir tek dizi yok nerdeyse, neden çünkü talep edilen hep o konular bizim insanımızı başkası kurtarmıyor ne yazık ki, sanat anlayışımızdaki eşik çok ama çok düşük, yerlerde sürünüyor diyebilirim.

popülizm böyle bir şey bu abla da popülizmden en çok beslenen insanlardan, demeçleri, hikayeleri, kurguları hep o yönde zira.

best seller mantığıyla hareket eden, aşk hakkında yazılan iki üç özlü söz minvalindeki yazıya edebi eser etkieti yapıştıran insanlar oldukça bu ve bunun gibiler daha çok önümüze edebiyatçı olarak sürülmeye devam edecek.

aşk dediğin şey bireyseldir. başkalarının duyguları üzerine tanımlanan aşk, seni o aşk'a ortakçı yapmaz. hislerde yakınlık duyabilirsin ama başkanın tanımladığı aşk'a hayran olabiliyorsan sende ki kalıplaşmış demektir. tanımlama ihtiyacı hissetmen bile içindeki duygunun boşluğuna delalettir. onu çeken tanımlayamama dürtüsüdür zaten, üzerindeki sis perdesidir.

fransızların güzel bir sözü vardır.

her akılsıza hayran olacak bir akılsız mutlaka bulunur.