şehriyar

şair ki ne şair.

bir soruşun bu gargınmış felek den
ne istiyür bu gurdugı kelek den,
deyne gıcirt uluzları elek den,
goy tökülsün bu yer yüzi dagılsın,
bu şeytanlıg gurgısi bir yığılsın.

bir uçaydım bu çırpınan yelinen,
bağlaşeydim dağdan aşen selinen,
ağlaşeydim uzah düşen elinen,
bir göreyim ayrılığı kim saldı,
ölkem,zde kim gırıldı, kim galdı.

men senin tek'dağa saldım nefesi,
sende geyter göylere sal bu sesi,
bayguşunda dar olmasın gefesi,
buada bier şer darda galıp bağırır,
mürüvvetsiz insanları çağrır.

heyder baba, gayret ganun gaynarken,
gere guşlar sennen gopup galharken,
o sıldırım daşlarınan oynarken,
gavzan menim himmetimi orda gör,
ondan eyil, gametimi darda gör.

heyder baba, gece durna geçende,
köroğlunun gözi gara seçende,
gır atımı minüp kesüp biçende,
men de burdan çatmayuncan yatmaram.

heyder baba, merd oğlular doğginan,
namerdlerin burunların ovginan,
gedik'lerde gurdları dut boğginan,
goy gozılar ayınşayın otlasın,
goyunların guyrukların gatlasın.

heyder baba, senün göğlün şad olsun,
dünya varken ağzun dolı dad olsun,
sennen geçen tanış olsun yad olsun,
deyme menim şair oğlum şehriyar,
bir ömürdür gÊm üstine gÊm galar.