türkler ve kürtler

Tarih içinde hep başımıza çeşitli şeyler musallat olan iki halk. OSmanlı'nın zor dönemlerinde milliyetçilik akımı,ermeni isyanları, birinci dünya savaşı ve kurtuluş savaşı... Cumhuriyet tarihi döneminde darbeler, isyanlar... iki millette hep aynı acıları yaşadı. Gerektiğinde kanları aktı. Birbirlerine bulaştı o kanlar. Aynı cephede, aynı amaç için. Amaç sadece Türk Devleti'nin bekası değildi, özgür kalabilmekti. Bazılarına göre çanların altında ezilen bir sesini kabullenememek, bazılarına göre de sancaklarında kilometrelerce uzaktan gelenlerin bayrağını kabullenememekti. O kanlar birbirleri için aktı ve bayrağa rengini verdi. O rengin üzerine de hilal ve yıldız kondu. Her gördüğümüzde özgürlüğü temsil eden o hilal ve yıldızın birbirlerine bulaşan kardeşlerin kanıyla alındığını hatırlamamız için. O bayrakta bulunan her milletin kanı asildir.

Siyasi çıkarlar uğruna, rejim değişikliğini sindirememe adına isyanlar çıkmadı değil tabi. Her rejim değişikliğinde isyanlar, olması çok olağan şeylerdir. Zira tarihe baktığınız zaman bu tarz rejim değişikliklerinde he isyanların varolduğunu görürsünüz. Sovyet rejimi dolayısıyla rusya'da binlerce müslüman sivil öldürülmüştür, Polonya, iran, Çin ve Çekoslavakya kendi vatandaşlarını öldürmüştür. Tabi katliamlar hiçbir zaman haklı karşılanamaz ancak tarihi bugünkü şartlar altında değerlendirmek, tarih bilimine yapacağınız en büyük saygısızlık olacaktır. En son gündemde olan ve Türkiye Cumhuriyeti'nin yeni kurulduğu yıllarda olan Dersim isyanı da bu iki millet arasında yaşanmış en büyük acılardan biridir. Kürtler öldürüldü... Doğru... Ancak bugün aynı mantalite ve düşünceyi taşıyan ve isyan eden bir çok türk de cumhuriyetin bekası için gerek silahlı olarak, gerekse istiklal mahkemelerinde yargılanarak öldürüldü. Tunceli olaylarında yapılan saldırı etnik miydi? Sanmıyorum. Zira devletin yaptığı eylem etnik olsa sanmıyorum ki şu an Tunceli diye bir vilayet olsun. Ayrıca şöyle bir durum da var. Eğer siz silahlı bir grupla bir devletin askeri üslerini basar, devletin oradaki mevcudiyetini tehlikeye sokarsanız, o devlet size aynı şekilde muhakkak cevap vermek zorundadır. Ha! Kullanılan güç orantılı mı, orantısız mı? Masumlar öldürüldü mü? Bunu en iyi Tunceli halkı bilir. Öyle gözüküyor ki o zaman ki hükümet orantısız güç kullanmıştır. Ama tüm bu yaşananlara rağmen Tunceli halkı tarih içinde sıkça yaşanan Elazığ depremlerinde de hiç bir zaman yardımlarını eksik etmemiştir. Uç fikirlere sahip olan iki şehrin halkıdır bunlar.

1. Dünya savaşı sırasında ruslar'a katılan ve anadolu'da yaşayan ermeniler bu iki halkın insanlarını katletmişlerdir. bu Erzurum'da, Ağrı'da, Kars'ta araştırmalar yapan kendi antropologlarımız söyledikleridir . Bundan başka darbelerde yaşananlar,iç karışıklıklarda yaşanan nice olaylar oldu. Hep aynı eziyeti çektik. Yan yana öldük, mezarlarımız da yan yana oldu. Vatan için şehitler verdik, birlikte ağladık. Bazen bizi aynı anda sevindiren birilerinin gol atması oldu. Yenince birlikte yendik, yenilince birlikte yenildik ama her şeyimiz birlikteydi.

şimdi bazıları tutturmuş "özgürlük" diye. sizle onca şeyi paylaşan bir milletin yanında daha ne kadar özgür olabilirsiniz ki? cumhurbaşkanı bile olabileceğiniz bir ülkede...PEki bizden koparsanız ne kadar özgür olacaksınız farkında mısınız? Irak gibi mi olmak istersiniz, afganistan gibi mi? Bana bir halk gösterin başka bir milletle yanyana durup da bu kadar rahat olabilen. Sırplarla arnavutlar mı, yoksa sırplarla boşnaklar mı, irlandalılarla ingilizler mi, ruslarla çeçenler mi veya da dünyanın öbür ucundaki aborjinlerle anzaklar mı? Bunların hangisi bizim kadar birlik olabilmişlerdir merak ediyorum. Bizim gibi olan yok değil mi? işte o kadar ortak yönümüz olmasına rağmen, birbirimizin evlatlarını öldürüyoruz şu an. Birbirimize insanlık tarihinde hiçbir zaman tasvir edilememiş ve edilemeyecek evlat acısını yaşatıyoruz ve bunun en acı tarafı da biz bunu başkaları istiyor diye yapıyoruz. Hangi siyaset açıklayabilir ki bir anneye oğlunun ölümünü? Birbirimizi öldürdüğümüzde seviniyoruz. Et tırnaktan ayrılmak istedikçe can yakıyor ama ayrılamıyor da. Ne kadar sürer bu? Bilmiyorum. Fuzuli'nin dediği gibi konuşmanın bir faydası olmadığını biliyorum, bir yandan da susmak istemiyorum. Biz nasıl bu hale gelebildik?