bugün
- kürt böreği9
- türk değil türkiyeli diye uğraşan tayfa16
- silvoş nerede6
- 32 bin maaş üç vardiya ev kira iki çocuk14
- tadelle'yi kim yiyor sorunsalı8
- 90lı yıllarda erkekler sgk eliyle kısırlaştırıldı17
- çayı şekersiz içen sözlük yazarları16
- fon vurgunu20
- uefa maçlarının exxen de yayınlanması4
- ford taunus12
- ulkenin kendi haline bırakılması10
- emekli sözlük yazarları3
- arabada sigara içmek12
- fonu düşündüm dün akşam gene2
- sözlüğe giriş yapınca ülkeden gitmek istemek5
- denize girmek8
- bobin vızıltısı2
- anın görüntüsü22
- g i l d e d l i l y10
- öğretmenler odasında çayın ideolojisi4
- gidemem2
- tcmb'nin 2026 enflasyon tahminini yükseltmesi3
- çalışan karı yatan koca 28 bin maaş ev kira4
- trafikte şoföre saldıran kisiler9
- puro içen sözlük yazarları4
- israil hava kuvvetleri5
- acı fetişi2
- çay içerken kaşığını yutmak7
- fakirliğin beyni daha hızlı yaşlandırması5
- gençler neden evlenmek istemiyor8
- karadeniz mutfağı22
- devlet bize bakmıyor diyen kürt9
- bir yabay zeka olarak chatgbt4
- açık çay2
- mustafa sarıgülün milyar avroluk serveti5
- kız meselesi yüzünden ölmek11
- karı5
- çorapla uyuyan sözlük kızı13
- gökhan abi2
- tolga turan2
- yeni nesil neden mallaştı11
- aliağa'da 9 şüphelinin tutuklanması6
- hicap duymak3
- sözlüğün yeni formatının çok başarılı olması5
- kademeli emeklilik2
- kendime çay içtim3
- yılmaz özdil'in 10 kasım paylaşımı4
- kadın bacağı2
- islamın reformasyona ihtiyaç duyması26
- sözlük uygulamasında bildirim falan alınabiliyor4
the black keys adlı muhteşem grubun muhteşem, her şarkısı ayrı şaheser albümü.
http://www.bilirkisiheyet...-keys-el-camino-2011.html
Brothers albümünün barındırdığı 60'lar ruhunun gizli etkisini düşünürsek; The Black Keys El Camino'da başını retro-soul'a daldırarak 2010'daki atılımlarının nimetlerinden akıllıca faydalanıyor. Nasıl bir tüccar ruhlu olduklarından yola çıkarak idrak ediyoruz ki the Black Keys bir Sharon Jones yahut Eli “Paperboy” Reed gerçekliğinde karar kılmıyor: ikilinin sade ve zayıf şarkı yazarlığına karakter ve parlaklık katan prodüktör Danger Mouse'u gruba geri getiriyorlar. Son kısmında Zeppelin* ağırlığına ulaşan akustik parça "Little Black Submarines" dışında albümdeki 11 şarkının her biri dört dakikadan kısa sürüyor ki 38 dakikalık rock & roll akını, the Black Keys'in bir önceki Danger Mouse işbirliği olan 2008 tarihli belirsiz plağı Attack & Release'e tamamen zıt bir albüm ortaya çıkıyor. Bile bile sürüklendikleri, El Camino'nun gözünü ana yoldan hiç ayırmadığı bu sapakta: albüm vintage bedendeki modern motor ile caddede uçarcasına hız yapıyor. Danger Mouse, şarkılara basitçe serpiştirdiği bayağı orglar, fuzz** gitarlar, talk box**lar, geri vokal yapan kızlar, tamburinler, ayak ritimleri ve alkışlar üzerine sapasağlam inşa ettiği, dikkatlerden kaçmayan bir glam üslubu katmış. Her unsur geçmişteki bir şeyi anımsatıyor -- Motown beatleri ve glam rock gitarları mevcut -- ama her şey bir modern prizma çatlağı gibi: ritimlerde kıvraklık var fakat bu ritimler ikilinin hip-hop'a olan meyillerini göstermeye yetecek kadar sıkı; parlak yüzeylerin postmodern kolajlar olması bize müşterek işitsel hafızamızı işaret ediyor. Tüm bu müzik tarihindeki dönemleri bulandırma işi feci bir güzel vakit geçirme hizmeti. Herhangi diğer Black Keys albümünden fazlası olarak El Camino, her biri öncekinden daha büyük darbeli veya daha bir pislik çukuru kayıp 45 single'ın 11 tanesinden müteşekkil bir koleksiyonun çalındığı dobra dobra bir parti. Ne söylediğiniz nasıl söylediğiniz kadar itibar görmüyor: El Camino tamamen saçmalık, havalı ve oldukça bağımlılık yapıyor.
* : Led Zeppelin.
** : Birer elektrik gitar efekti oluyor bunlar.
http://www.bilirkisiheyet...-keys-el-camino-2011.html
Brothers albümünün barındırdığı 60'lar ruhunun gizli etkisini düşünürsek; The Black Keys El Camino'da başını retro-soul'a daldırarak 2010'daki atılımlarının nimetlerinden akıllıca faydalanıyor. Nasıl bir tüccar ruhlu olduklarından yola çıkarak idrak ediyoruz ki the Black Keys bir Sharon Jones yahut Eli “Paperboy” Reed gerçekliğinde karar kılmıyor: ikilinin sade ve zayıf şarkı yazarlığına karakter ve parlaklık katan prodüktör Danger Mouse'u gruba geri getiriyorlar. Son kısmında Zeppelin* ağırlığına ulaşan akustik parça "Little Black Submarines" dışında albümdeki 11 şarkının her biri dört dakikadan kısa sürüyor ki 38 dakikalık rock & roll akını, the Black Keys'in bir önceki Danger Mouse işbirliği olan 2008 tarihli belirsiz plağı Attack & Release'e tamamen zıt bir albüm ortaya çıkıyor. Bile bile sürüklendikleri, El Camino'nun gözünü ana yoldan hiç ayırmadığı bu sapakta: albüm vintage bedendeki modern motor ile caddede uçarcasına hız yapıyor. Danger Mouse, şarkılara basitçe serpiştirdiği bayağı orglar, fuzz** gitarlar, talk box**lar, geri vokal yapan kızlar, tamburinler, ayak ritimleri ve alkışlar üzerine sapasağlam inşa ettiği, dikkatlerden kaçmayan bir glam üslubu katmış. Her unsur geçmişteki bir şeyi anımsatıyor -- Motown beatleri ve glam rock gitarları mevcut -- ama her şey bir modern prizma çatlağı gibi: ritimlerde kıvraklık var fakat bu ritimler ikilinin hip-hop'a olan meyillerini göstermeye yetecek kadar sıkı; parlak yüzeylerin postmodern kolajlar olması bize müşterek işitsel hafızamızı işaret ediyor. Tüm bu müzik tarihindeki dönemleri bulandırma işi feci bir güzel vakit geçirme hizmeti. Herhangi diğer Black Keys albümünden fazlası olarak El Camino, her biri öncekinden daha büyük darbeli veya daha bir pislik çukuru kayıp 45 single'ın 11 tanesinden müteşekkil bir koleksiyonun çalındığı dobra dobra bir parti. Ne söylediğiniz nasıl söylediğiniz kadar itibar görmüyor: El Camino tamamen saçmalık, havalı ve oldukça bağımlılık yapıyor.
* : Led Zeppelin.
** : Birer elektrik gitar efekti oluyor bunlar.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com