bugün
- iremga32
- gammaz arkadaşlar acil baksın8
- anne ile seks yapmak6
- sibel can'ın uludağ sözlük nicki6
- sözlük erkeklerinin memeleri8
- modluk seçimleri4
- sözlükte çok az hamferdi olması6
- uludağdaki gambaz zulmüne uğrayan yazarlar9
- sakatat4
- arkadaşlar çabuk buraya bakın4
- sözlüğe bir erkek meme mi attı sorunsalı5
- migros'ta şarap seçen yalnız ve hüzünlü kadınlar4
- sibel can'a benzeyen yuzır5
- tenis oynayan kız çekiciliği4
- canımın buz gibi yeşil üzüm çekmesi4
- nick vermeden bir yazara seslen11
- sözlük erkeklerinin göğüsleri19
- sözlükte meme ayrımcılığı5
- çocukluğu hatırlatan şeyler3
- aykolik'in her gün mastürbasyon yapması29
- sözlüğün aptal kaynaması3
- evde yemek yapmak3
- erkeğin vajina karşısındaki çaresizliği6
- hafız vücutlu2
- insomnia2
- tavuk olmasa bu kadar insan ne yiyecekti4
- ormanda sevişmek3
- uludağ sözlükte yazan ünlüler2
- gammazların çok kötü insanlar olması4
- sözlükte kavga oluyor hissi6
- sözlüğe meme atan erkek yolludur2
- sözlükte elit zevkleri olan insan olmaması26
- anın görüntüsü23
- dayanamayıp kitap almak7
- kızlar acilen konuşmamız gerek19
- sözlüğe efsane filmler bırak7
- gregor samsa'ya benzeyen yuzır2
- kocu7
- haftanın gammazları listesi25
- sevdiğiniz yazarlara sürekli artı basmak6
- iki zenciyle aynı odada uyumak9
- sularımız sızıp karışıyor ay karanlıkta2
- hindistan'a atom bombası atmak7
- memesi dizlerine sarkmış sözlük erkeği3
- beşiktaş2
- şükredilecek şeyler9
- herkese garip size normal gelen şeyler17
- süleymancılar7
- dejavu yaşamak7
- aykolik 31 çekmeyi nerden öğrendi sorunsalı11
the black keys adlı muhteşem grubun muhteşem, her şarkısı ayrı şaheser albümü.
http://www.bilirkisiheyet...-keys-el-camino-2011.html
Brothers albümünün barındırdığı 60'lar ruhunun gizli etkisini düşünürsek; The Black Keys El Camino'da başını retro-soul'a daldırarak 2010'daki atılımlarının nimetlerinden akıllıca faydalanıyor. Nasıl bir tüccar ruhlu olduklarından yola çıkarak idrak ediyoruz ki the Black Keys bir Sharon Jones yahut Eli “Paperboy” Reed gerçekliğinde karar kılmıyor: ikilinin sade ve zayıf şarkı yazarlığına karakter ve parlaklık katan prodüktör Danger Mouse'u gruba geri getiriyorlar. Son kısmında Zeppelin* ağırlığına ulaşan akustik parça "Little Black Submarines" dışında albümdeki 11 şarkının her biri dört dakikadan kısa sürüyor ki 38 dakikalık rock & roll akını, the Black Keys'in bir önceki Danger Mouse işbirliği olan 2008 tarihli belirsiz plağı Attack & Release'e tamamen zıt bir albüm ortaya çıkıyor. Bile bile sürüklendikleri, El Camino'nun gözünü ana yoldan hiç ayırmadığı bu sapakta: albüm vintage bedendeki modern motor ile caddede uçarcasına hız yapıyor. Danger Mouse, şarkılara basitçe serpiştirdiği bayağı orglar, fuzz** gitarlar, talk box**lar, geri vokal yapan kızlar, tamburinler, ayak ritimleri ve alkışlar üzerine sapasağlam inşa ettiği, dikkatlerden kaçmayan bir glam üslubu katmış. Her unsur geçmişteki bir şeyi anımsatıyor -- Motown beatleri ve glam rock gitarları mevcut -- ama her şey bir modern prizma çatlağı gibi: ritimlerde kıvraklık var fakat bu ritimler ikilinin hip-hop'a olan meyillerini göstermeye yetecek kadar sıkı; parlak yüzeylerin postmodern kolajlar olması bize müşterek işitsel hafızamızı işaret ediyor. Tüm bu müzik tarihindeki dönemleri bulandırma işi feci bir güzel vakit geçirme hizmeti. Herhangi diğer Black Keys albümünden fazlası olarak El Camino, her biri öncekinden daha büyük darbeli veya daha bir pislik çukuru kayıp 45 single'ın 11 tanesinden müteşekkil bir koleksiyonun çalındığı dobra dobra bir parti. Ne söylediğiniz nasıl söylediğiniz kadar itibar görmüyor: El Camino tamamen saçmalık, havalı ve oldukça bağımlılık yapıyor.
* : Led Zeppelin.
** : Birer elektrik gitar efekti oluyor bunlar.
http://www.bilirkisiheyet...-keys-el-camino-2011.html
Brothers albümünün barındırdığı 60'lar ruhunun gizli etkisini düşünürsek; The Black Keys El Camino'da başını retro-soul'a daldırarak 2010'daki atılımlarının nimetlerinden akıllıca faydalanıyor. Nasıl bir tüccar ruhlu olduklarından yola çıkarak idrak ediyoruz ki the Black Keys bir Sharon Jones yahut Eli “Paperboy” Reed gerçekliğinde karar kılmıyor: ikilinin sade ve zayıf şarkı yazarlığına karakter ve parlaklık katan prodüktör Danger Mouse'u gruba geri getiriyorlar. Son kısmında Zeppelin* ağırlığına ulaşan akustik parça "Little Black Submarines" dışında albümdeki 11 şarkının her biri dört dakikadan kısa sürüyor ki 38 dakikalık rock & roll akını, the Black Keys'in bir önceki Danger Mouse işbirliği olan 2008 tarihli belirsiz plağı Attack & Release'e tamamen zıt bir albüm ortaya çıkıyor. Bile bile sürüklendikleri, El Camino'nun gözünü ana yoldan hiç ayırmadığı bu sapakta: albüm vintage bedendeki modern motor ile caddede uçarcasına hız yapıyor. Danger Mouse, şarkılara basitçe serpiştirdiği bayağı orglar, fuzz** gitarlar, talk box**lar, geri vokal yapan kızlar, tamburinler, ayak ritimleri ve alkışlar üzerine sapasağlam inşa ettiği, dikkatlerden kaçmayan bir glam üslubu katmış. Her unsur geçmişteki bir şeyi anımsatıyor -- Motown beatleri ve glam rock gitarları mevcut -- ama her şey bir modern prizma çatlağı gibi: ritimlerde kıvraklık var fakat bu ritimler ikilinin hip-hop'a olan meyillerini göstermeye yetecek kadar sıkı; parlak yüzeylerin postmodern kolajlar olması bize müşterek işitsel hafızamızı işaret ediyor. Tüm bu müzik tarihindeki dönemleri bulandırma işi feci bir güzel vakit geçirme hizmeti. Herhangi diğer Black Keys albümünden fazlası olarak El Camino, her biri öncekinden daha büyük darbeli veya daha bir pislik çukuru kayıp 45 single'ın 11 tanesinden müteşekkil bir koleksiyonun çalındığı dobra dobra bir parti. Ne söylediğiniz nasıl söylediğiniz kadar itibar görmüyor: El Camino tamamen saçmalık, havalı ve oldukça bağımlılık yapıyor.
* : Led Zeppelin.
** : Birer elektrik gitar efekti oluyor bunlar.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar