anlasmak

anlasmak;
her insanda guclukler ve kolayliklar beraber yasar. bunlardan birini biz canlandirarak ustumuze yonlendiririz.

anlasabilmenin cesitli yollari vardir. ancak bu yollarin sadece birisinin kullanilmasi genellikle yetersiz kalir. anlasma yollari birbirini tamamlar niteliktedir ve bunun icin de beraberce kullanilmalidirlar. karsilikli fikirlerin ayni mecraya dogru akmaya basladigi bir sirada ortaya cikabilecek "saygisizlik" anlasma surecini bir yerinden kiriverir. bastan sonra saygi icinde yurutulen bir iliski de "teknik yetersizliklerden" dolayi cikmaza girebilir.

iletisimin merkezinde insan vardir. insanin ozellikleri, uslubu, birikimi, niyetleri ve en onemlisi amaclari anlasma surecini sekillendirir ve neticelendirir. ayni konuda bir insanla anlasamazken bir digeri ile anlasiriz. bir insanla kavga konusu olabilecek bir mesele digeri ile anlasma vesilesi olur. bu ornek iletisimdeki "insan' faktorunu butun agirligi ile ortaya koymaktadir.

iste "insan"dan dogacak iletisim zorluklarini en az olcuye indirmenin yolu da anlasma yollarini birbirini tamamlayacak sekilde beraber kullanmaktir. sunu da unutmamak gerekir ki iletisimi zorlastiran nasil "insan"sa, kolaylastiran da odur. her insanda guclukler ve kolayliklar beraber yasar. bunlardan birini biz canlandiririz ve ustumuze yoneltiriz. iletisimde ustaligin anlami budur. insandaki guclukleri uyandirmadan, o gucluklerin bize karsi harekete gecmesine sebep olmadan insandaki kolayliklari kullanabilmek... bu insandaki kolayliklari da ancak kendi kolayliklarimizla ortaya cikarabiliriz.