ibrahim özen

bu adamla ilgili üç anım var;
sene 2007
yer ktü atatürk kültür merkezi

saz çalan bir amca konsere gelmiş. sonlara doğru vatan millet diye diye coşa getiriyor öğrencileri. vıp lerin arkasında iki grup ayağa kalkıp, biri reisler diğer grup asenalar, başlıyorlar bağırmaya -tekbir - allahu ekber diye. bu böyle baya bir devam ediyor. sanki konserden çıkıp savaşa gidecekler. konser sonunda, bu rektör adamı ayağa kalkıp, gülümseyerek, alkışlar eşliğinde gidiyor. ne kadar güzel bir sahneydi. hatırladıkça gözlerim dolar.

sene 2008
yer ktü mimarlık bölümü sergi salonu

her sene yapılan iç mimarlık sergisine bunu da davet etmişler. sergi açıldı. benim de bir projem var. grup hocam geldi -demsiz projenin yanına git, rektör sorarsa ben yaptım dersin" dedi. - ya hocam ne diyosunuz, deyip anlamlı bir bakış attım ve kuru pastalara yöneldim. ben kuru pastaları, asistanların yaptığı börekleri tabağıma doldururken biri arkadan ittiriyor resmen, elini de benim yanımdan masaya uzatmış, pastaları götürmeye çalışıyor. "kim ya bu entelektüel platforma yakışmayan rezil" diye bir döndüm, bu adam gene.

sene 2009
yer ktü atatürk kültür merkezi

her sene fakülteler ve rektör buluşmaları yapılır. fakülteler dertlerini rektöre anlatır, rektör de dinler. katılım çok az olur. sebebi bu toplantıların ders saatlerinde yapılmış olması değildir herhalde.
o dönem bir bölümün öğrenci başkanı kalkıp gayet seviyeli bir şekilde şuna benzer bir soru sordu,

- çıktılarımız çok pahalıya geliyor. fakülte içinde bilmem ne copy adı altında bir yer var, uyguladıkları ücretler gerçekten bize büyük yük. fakültemizde bir proter var. bunu öğrencilerin hizmetine açamaz mıyız? ben erasmusla şu okula gitmiştim, orada böyle hizmetler veriliyor ve öğrenciler okul projelerini daha makul fiyatlara karşılıyorlar, gibi bir şey dedi.

zaten trabzon gibi bir yerde 3 tane yer var çıktı alabileceğimiz, resmen tekel olmuş, bindiriyorlar öğrenciye. neyse işte "bu adam"dan gelen cevap şu,

- size zaten kampüs içinde bir yer açtık. daha ne istiyorsunuz?

çocuk bir kaç bişey daha söyleyecekti ki rektör,

-adın ne senin, senin adın ne onu söyle önce, adı ne bunun? demeye başladı.

yanındaki adamlarda not defterlerine bir şeyler yazdı. çocuğu susturdular.

ulan "sayın rektör adamı" sanki bize getirmiş fotokopiciyi. kampüs içinde fotokopici yok lan. parasıyla oraya fotokopici geldi. zaten oradaki herifte açık açık söylüyor. rektörün altında ki arabayı ben aldım diye. babanın hayrına getirdin sanki. açık, net bizim o çıktılara verdiğimiz her parada senin cebine giden bir pay var. kampüs içindeki şatonda rahat et "sayın rektör". atatürk kültür merkezinin sahnesinin damı akıyor, senin evin her sene bakıma girsin

bu üç anım, karadeniz teknik üniversitesi rektörünün ne sayın bir adam olduğunu anlatmıştır umarım.