bugün
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması14
- muşlettin emmi'nin hakkın rahmetine kavuşması16
- arda güler12
- saraca ö yıldırım9
- selam verdiğinizde kimsenin selamınızı almadığı an4
- güne başlarken6
- arif sağ ve oğlunun kılıçdaroğlu nu düşkün ilanı4
- ak troller6
- ev genci13
- dindeki kader kavramının tam olarak açıklanamaması12
- yazarların ileride yapmak istediği ev11
- yabancı kadınla evlenmek4
- gelin ve damadın yüzlerini gerdek gecesi görmesi7
- merakın yaşla birlikte körelmesi5
- flört uygulamalarında eşleşme algoritması5
- derya5
- felsefe dersinin gereksizliği7
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı7
- gratis'e giden erkek görünce yerin dibine girmek12
- türkiye'nin uluslar'a ligi ni puansız tamamlaması13
- enayimiknatisii17
- endonezya da 6 6 büyüklüğünde deprem2
- recep tayyip erdoğan'a ufak bir uyarı7
- gebze de minibüs kazasında 1 ölü 20 yaralı2
- saraca092
- motorsikletçi yavşaklığı23
- akpde temizlik haftası14
- navaron'un topları2
- insanın kendi götünü okşaması7
- kavuştay2
- üniversiteye başlayacak kızlara tavsiyeler6
- akşamları ne yapıyorsunuz7
- hülya avşar show2
- kale3112'yi evlendirmek7
- ağızıma tükür suratıma vur diyen kadın6
- fon tatsızlığı15
- fatma betül sayan kaya'nın avukat savunması11
- sözlük yazarlarının yeni yıldan beklentileri16
- ahmet kaya5
- nah fotoğrafı atan ılık7
- sözlük kızlarının kıskanç birer kezo olması8
- günde kaç adet mineralli su içilmeli9
- fon mağduru yazarlar7
- yeni açılacak bara alternatif isimler5
- fon vurgunu36
- çiğdem karaaslan6
- karslıların atatürk'ün atını çalması5
- gora7
- bugün ne yiyeceksiniz8
- kağıt 500 tl4
yıllar öncesiydi. ilkokul yıllarındayım.1993-1994 olsa gerek. kalbim her zamanki gibi kaldırabileceğinden çok daha ağır yüklerin altında eziliyordu. abilerimden benimle en çok ilgileneni a.b.d. ye doktora yapmaya gitmişti. her gün biraz daha özlüyordum. çocukluğum elimden alınmış gibi geliyordu. her yıl bana bir spor ayakkabı fazladan alıyordu bu abim çünkü çalışmaya başlamıştı. bir yıl sürmedi bu saadet dönemi. yerini sadece acı almıştı.
Her sınıfta olur ya hani, adidas yeni bir ayakkabı çıkarınca ilk alan bi piç vardır, ya da sony yeni bir walkman çıkarınca ilk alan bi orospu çocuğu, şimdileri iphone u türkiyeye gelmeden alan götlekler de var. onlardan bizim sınıfta neden bu kadar çok vardı bilemiyorum.
Neticede bir varoş semti okulu, nereden buluyorlarsa parayı. Belki de az buçuk kaliteli bir şey bile bana çok erişilmez geldiği için böyle düşünüyorumdur.
Ayağımda pazardan alınma ayakkabılarımdan biri olurdu genelde, bir tane spor ayakkabı, futbol oynanamayacak olanlardan, bir tane de normal siyah ayakkabı alınırdı yırtılana kadar. (yırtıldıktan sonra ayakkabı giyenler kardeşimdir)
Bu benim psikolojimi bozmaya yetiyordu. Şimdi olsa hiç umurumda olmazdı ama, nedense o dönemler çok utanıyordum bu durumdan ama bir şey de yapamıyordum.
ve sonrasında hayatımın en güzel hediyelerinden biri geldi. bir gün kargo bir paket getirdi abd den; abim göndermiş, heyecanla açtığımda, reebok marka bir ayakkabı gördüm. çok ilginç bir ayakkabıydı, birkaç numara büyüktü ama, bağcıkların altında kalan kısmında ilginç bir sistem vardı ve şişirilebiliyordunuz o bölgeyi, böylelikle ayağınıza uygun boyuta geliyordu ayakkabı. Hemen giydim bir mutluluk ki anlatamam be, tabii ayakkabı eskidi bir iki yıl içinde, ama giyecek başka "markalı" ayakkabım olmadığı için ben sadece o ayakkabımı giyiyordum.
o ayakkabıyı markalı ayakkabı takıntısı yüzünden 5 ya da 6 yıl aralıksız giydim.
şimdi düşünüyorum da, keşke bir akşam, babam eskisi gibi eve gelse...
geldiğinde elindeki siyah ve kötü kokulu poşetin içinden, pazardan alınmış bir ayakkabı çıksa.
ve ben de, sobaya yakın bir köşeye sinmiş, lastik toplarımla oynuyor olsam.
keşke...
Her sınıfta olur ya hani, adidas yeni bir ayakkabı çıkarınca ilk alan bi piç vardır, ya da sony yeni bir walkman çıkarınca ilk alan bi orospu çocuğu, şimdileri iphone u türkiyeye gelmeden alan götlekler de var. onlardan bizim sınıfta neden bu kadar çok vardı bilemiyorum.
Neticede bir varoş semti okulu, nereden buluyorlarsa parayı. Belki de az buçuk kaliteli bir şey bile bana çok erişilmez geldiği için böyle düşünüyorumdur.
Ayağımda pazardan alınma ayakkabılarımdan biri olurdu genelde, bir tane spor ayakkabı, futbol oynanamayacak olanlardan, bir tane de normal siyah ayakkabı alınırdı yırtılana kadar. (yırtıldıktan sonra ayakkabı giyenler kardeşimdir)
Bu benim psikolojimi bozmaya yetiyordu. Şimdi olsa hiç umurumda olmazdı ama, nedense o dönemler çok utanıyordum bu durumdan ama bir şey de yapamıyordum.
ve sonrasında hayatımın en güzel hediyelerinden biri geldi. bir gün kargo bir paket getirdi abd den; abim göndermiş, heyecanla açtığımda, reebok marka bir ayakkabı gördüm. çok ilginç bir ayakkabıydı, birkaç numara büyüktü ama, bağcıkların altında kalan kısmında ilginç bir sistem vardı ve şişirilebiliyordunuz o bölgeyi, böylelikle ayağınıza uygun boyuta geliyordu ayakkabı. Hemen giydim bir mutluluk ki anlatamam be, tabii ayakkabı eskidi bir iki yıl içinde, ama giyecek başka "markalı" ayakkabım olmadığı için ben sadece o ayakkabımı giyiyordum.
o ayakkabıyı markalı ayakkabı takıntısı yüzünden 5 ya da 6 yıl aralıksız giydim.
şimdi düşünüyorum da, keşke bir akşam, babam eskisi gibi eve gelse...
geldiğinde elindeki siyah ve kötü kokulu poşetin içinden, pazardan alınmış bir ayakkabı çıksa.
ve ben de, sobaya yakın bir köşeye sinmiş, lastik toplarımla oynuyor olsam.
keşke...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com