2011

beni yerden yere vuran bir yıldı ama olsun teşekkürler. yıkılıp tekrar ayağa kalktığım için kendime teşekkürler. arkamda olduğunu bildiğim ailem, arada olmayanlarınız da varmış bu yıl öğrendim, olsun size de teşekkürler. dost sesi verip yılan çıkanlar size de teşekkürler, gerçek dostların değerini bir kez daha anladım. sever görünüp sevmeyenler çok çok teşekkürler, gerçek sevgileri andım ve şükrettim iyiki sevilmişim diye. günlerden bir gün trene bindiğimde ''ulan bi piyango bileti alıyım belki çıkar'' diye düşünürken yanımda bitiveren biletçi amca, o gün almadım diye çok pişmandım sonra bir daha karşılaştık aynı trende, çıkmasa bile olsun sana da teşekkürler. canım istanbul'umun güya iş merkezi olmuş bir semtinde görüşmeye giderken, karşıdan karşıya geçişin tek yeri olan bir parkta yokuş aşağı eğim verip merdiven yapmayı akıl edemeyen belediyeciler teşekkürler, o parkta topuklu ayakkabılarımı ve asılmış yüzümü görüp bana omuz veren hiç tanımadığım güzel insan sana da sonsuz teşekkürler. gecenin bir yarısı aklına düştüğüm can dostum teşekkürler. benden kilometrelerce uzak olup yanımdaymış gibi mutluluk veren ablam sonsuz teşekkürler. bana kimseyi sırtından vurmamayı, düşene el uzatmayı öğreten erdem sahibi dedecim, teyzecim hep vurgun yedim ama olsun en azından vicdan sahibi olarak yetiştirdiniz çok çok teşekkürler. -mış, -miş gibi yapanlar, iyiler, kötüler, çıkarcılar, kalbi temizler, aşıklar, dostlar, abiler, ablalar, bi uğrayıp gidenler, kalanlar, toprağa karışanlar, yere batasıcalar ve bana her daim yaşamın güzel olduğunu hatırlatan bıcır bıcır, mini mini, tatlı yeğenlerim teşekkürler..