bugün

kurtuluş bilimdedir

iyice irdelenmesinin gerektiğini düşündüğüm önermedir.
bilime değer katan insan ve toplum olgusudur. insan ve toplum olgusuna değer katan dindir.

yoksa; bilim kötü amaçlar uğruna kullanılabilir. bir çok örneği de vardır.

dinin özünün insanı merkeze koyan düşünceleri haricindeki düşünceler ülke menfaatleri gözönüne alarak değişkenlik gösterebilir, hatta dinin özü gözönüne alınmadan din adına bile etik olmayan bilimsel çalışmalara destek verilebilir, yalnız artık din konusunda bilinçlenmiş insanlar insan ve toplum konusunda dinsel yaklaşımın özüyle birlikte bilimle insanlığa zarar verebilecek unsurların en şiddetli karşıtları olacaktır.

bilim ile dinin çatıştığı tezini vurgulayan bir takım çevreler bilimsellik adı altında dinin aslını kendilerine hedef seçmişlerdir bu tehlikelidir.

bilimin filizlendiği ve geliştiği batı da son yüzyıla kadar kilise sürekli ve sistematik olarak ve islam toplumlarında bir takım çevreler gerçekten bilim karşıtı tavır koymuşlardır. hatta islam dini bilimsel düşüncelerin filizlenmesi için daha uygun bir toplum iken bu konuda batı karşısında geri kalmış hatta onu çok sonraları takip etmeye başlamıştır. bu gerçekten çok ciddi mana da irdelenmesi gereken bir konudur. müspet ilimlere yaklaşım konusunda yapılan çalışmalar din ilimleri karşısında daha basit görülmüş olması sadece sebeplerinden bir tanesidir. bu konu entellektüel çevrelerin üzerine bir çok kitaplar yazdığı geniş bir konudur tabi bir cümleyle özetlenemez.

yaşlanmayı ortadan kaldıracağı inancını taşıdığımız bilimin insanlara ölümü özleten mutsuz bir toplum oluşturmaması için bilimin yanısıra din de insanlık adına o kadar önemlidir. zira insanların pradigmaları her zaman değişebilir, fakat din her zaman orda dogma olarak durmaktadır, değişmeyecektir. dinin dogma olmasını sadece aşağılama olarak düşünen zihniyet onun insanı merkeze koyan hakikatlerinin asla değişmeyeceği gerçeğini görmeyenlerdir. oysa insan aklının ürünü olan paradigmalar her zaman değişebilirler.

bilim kurtuluşta olabilir, insanlık adına bir hezeyana da dönüşebilir. din faktörünün yerine konulmaya çalışan saf hümanizmin mevcut haliyle çok olumlu yanları olmasının yanısıra değişkenlik tehlikesi ve insanı merkeze alırken bazen genel toplumsal süreçleri daha arkaplana atması insanlık adına tehlike sinyalleri vermektedir.

bu konu önemli olduğu için örneklendirmek isterimki;
taciz ve tecavüzcüleri (çocuk tecavüzcüleri özellikle), antisosyal kişilik özelliği taşıyan cinayet zanlıları belli bir yıl sonra tekrar toplum içerisine salınıvermekte ve bu insanlar tekrar aynı suçu işleyebilmektedirler. bu kişiyi cezalandırma olayında suçu işleyen kişinin hümanistik hakları ilk etapta göze hoş gibi gelmekle beraber tekrar çıktığında kurbanı olan kişi hümanizmle avunmak zorunda kalabilir.

yine eşcisellik konusunda bilimsel çalışmaların bir yorumu olarak (başka türlü sosyolojik tıbbi bir yorumu da olabilirdi pekala) hümanist tavır bunu önce bir tercih sonra da bir yönelim olarak adlandırmıştır. böylece bu olayın bu kadar basitleştirilmesi ile genel toplum işleyişi insan merkezli ama insanlığa zarar verir boyutlara ulaşmıştır. şöyleki bağırsak paraziti olan bir ergen bile kendinde doğal bir eşcisellik yönelimi olduğuna inandırabilmiş ve bu yönde cinsel kimlik kazandığı dahi gözlenmiştir. belli bir süre belki kendi tatminin gerçekleştirebilecek bu kişi insanoğlunun ilk ve en doğal temel cinsiyetleri karşısında toplum işleyişine katkı mı sağlıyacaktır zarar mı diye iyice düşünülmelidir.

bilim'in antisosyal kişilik bozukluklarını veya diğer bir çok ruhsal hastalık karşısında yetersiz kalması elbette ümidimizi tam olarak kırmamalı ama bu tatminsiz insanlık daha yeni bir çok ruhsal hastalığa da gebe gibi durmaktadır.

dinin bilimin karşısında olduğu tezini işleyenler gerçekten ateşle oynamaktadırlar. bu konunun içinden çıkamamış olan freud dinlerle ahlak anlayışının birleştirilmesi konusunu eleştirmiş ve din ortadan kalkmış olmasıyla ahlaksızlığın ortaya çıkabileceğini dolayısıyla din hariç hümanist bir ahlak anlayışının topluma yerleştirilmesini önermiştir. ama hümanizmin değişkenliğini ve külli bir akıl ürünü olmayıp salt insan aklının yanılsamalarınında olabileceğini gözönüne almadan terkedilmesinin tehlikeli olabileceği gerçeğini görmemiştir, göremezdi de salt pozitivist bir mantık güderek.

insanların en akıllıları diyebileceğimiz ahlak felsefesi yapan iki filozofun görüşleri bile tam olarak örtüşmez.

üstelik allah korkusu gibi her insanın içinde yer eden vicdani olayı nefsin azgınlaştığı zamanlarda hümanizm adıyla tüm topluma yaymak mümkün değildir. çok önemli olmasına rağmen eğitim ile her engel aşılsa idi keşke ama mümkün görünmüyor. üstelik eğitilmiş fikir psikopatları daha toplu kıyımlara yol açabilirler. ama din gibi ruhsal eğitim insanlar üzerinde daha olumlu sonuçlar doğurmaktadır. insan ve menfaat kavramı oldukça eğitimle herşeyin halledileceğini düşünmek hayalcilik olarak kalacaktır. üstelikte aile gibi kişiliğin temelinin atıldığı, toplumun temel taşı yukarıda da örneklendirdiğim gibi nefsaniyet karşısında tehdit altında iken ve dinin aile nesebin belirliliği gibi hassas noktaları hümanizmde bu kadar ön planda olmamıştır. özgürlük adına ahlakları zedelenen toplumlar şimdiden önemli bir sorun oluşturmuştur. batı da ingiltere de örneğin daha akıl baliğ olmamış kızların cinsellikle erken tanışmaları ve gayrimeşru çocuklar büyük bir sorundur. öyleki ingiltere okullarında öğrencilere hafif şekilde dayak atılması bile serbest bırakılmıştır.

tabi bir çırpıda ele aldığım bu yazıyla eksik yada yetersiz ifadeler, vurgulamadığım bir çok şey kalmıştır ama böylesi mühim bir konuda yazmadan geçemezdim.

şimdi bilim kurtuluştur derken ve yazarın açtığı başlığın altındaki güzel ifadelerle birlikte bilim etiği ve bilimin din düşmanlığına dönüştürülmeye çalışılması hadiselerine vurgu yapmak istedim

bu uzun yazıyı okuyan olur mu bilinmez ama ben kendimi ifade etmiş olayımda vesselam..

son söz din genel ifadesi üzerinde asıl bahsettiğim tabiki bizim dinimizdir çoğu yerde.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com