umitlenmek

umutlanmaktır karde$i. [hatta umutlanmak yazınca direkt bu ba$lığa gönderiyor seni. 'ben bilmem karde$im bilir' durumları. öptüm gıdıdan.]

gecenin karanlığıyla örtülmü$tür odan. aklın, yakın gelecek planların ve ba$ ağrısı ile doludur: rezervasyonu umutsuzluk yaptırmı$tır. 'tanrı muinin olsun' der derinlerden bir $ey, bir $ey derinlere dü$ecek kadar a$ağılanmı$tır, a$ağılanması için yaratılmı$tır.
verilen bir $ey olduğunda ne de kötüdür oysa ümit; rasyonalite süzgeci denen aldatmacayla yüzeyselle$tirilen salt gerçeklerin dinamik aksamı artık paslanmaya yüz tutmu$ bir demir bilye gibi döner de durur bilincinin merkezinde.. aslında kaybetmemeye çalı$mak, kaybetmek, -akabinde- kaybedi$in vehameti ile en yakınların temennilerini tepkimeye sokup o tepkimeden çıkacak birkaç mollük oksijenle yetinmek o kadar da basit değildir: sebatkâr olduğu kadar da yorucu bir histir ümit. senledir ve sendendir.

seninsemek gerek a$kım. benimseyemedim olanları da.