yaş değiştirme törenine yetişen öyle bir şiir

"tomris uyar ne şanslı kadın!" dedirtir bana her okuduğumda. bir şeyler karalama sebebidir aynı zamanda.

“ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.”

ben seni o en güzel yaz akşamlarının serinliğinde gördüm.
dünyanın en güzel şehrinin en güzel semtinde bir gece kalbin deli gibi atarken gördüm.
ben seni dünyadan, diğer insanlardan soyutlanan anlarda gördüm.
gözlerim-n kapalıyken bambaşka diyarlarda gezinirken gördüm.
ben seni araya giren mesafelerde, bitmek bilmeyen yollarda gördüm.
senin olmadığın şehrin sınırları bana hapis duvarıyken gördüm.
ben seni telefonun bir ucunda dünyanın en güzel sesiyken gördüm.
ülkelerin arasındaki sınırları tek bir “alo”nla kaldırırken gördüm.
ben seni deli gibi edilen kavgalarda “yanımda olsan öldürürdüm” diye düşündüğüm tüm anlarda, -yanımda olduğunda- bağır çağır sarılmalarında gördüm. saçlarımı okşayıp, kokumu içine çekerken gördüm.
ben seni içilen o biralarda, rakılarda, sarhoş olunan gecelerde gördüm.
aşkından-m kafam güzelken gördüm.
ben seni feda edilen diğer tüm insanlarda gördüm. hiç pişman olmamaklarda gördüm.
ben seni hep benimle gördüm. hep “biz” gördüm.

“ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.”