bugün
- vurdurmuş erkek nasıl anlaşılır5
- balık burcu bir sözlük kızıyla evlenebilirim15
- sözlüğün en güzel 3 kadın yazarı18
- dövmesi olan erkek5
- metres ilişkisine eğilimli erkek7
- tai lung'un kız halini kıskanıyor olmam6
- atm'ye ateme diyen hanzo11
- isminiz nasıl konuldu4
- falıma bakmak isteyen sözlük yazarları5
- 7 temmuz 2026 abd belçika maçı16
- avm otoparkında uygunsuz çifte bağıran kadın7
- sözlüğe nude atar mısınız5
- arkadaşlar bana kızdınız mı4
- velvet35
- ismet türkiyeye neyle geliyor sorunsalı5
- sözlük kızlarının bikinili fotoğrafının olmaması7
- burçlara inanmak6
- aykolik moderatör olsun kampanyası6
- sözlüğün namus bekçileri4
- seni ne mutlu eder6
- sözlükten on erkekle beraber olmuş kadına vurulmak3
- sevilen kadının topuklarını öpüp ısırmak4
- sadece arkadaşlarını oylayan yazar5
- saraca finch house19
- velvet hanıma bulaşanı pis ederim sözlük5
- yoğurt5
- sigarayı günde 1 dala düşürmek2
- 40 yaş altı sözlük bebeleri11
- burçlara inanan erkek5
- kızları etkilemek için burçları öğrenmek4
- sözlükte kavga bile çıkmaması7
- eskiden sözlük kızları fotoğraf paylaşırdı4
- kırk yaşına gelip hala sözlük yazarlığı yapmak6
- baş ağrısı3
- evde hiç sıkılmadan vakit geçirebilen insanlar5
- sözlükteki şişmanlık güzellemesi6
- beyaz ekmek yiyen vatan hainleri6
- yazarların birbirine yavşaması4
- sözlük kızlarının 30 luk teyzeler olması9
- sözlükten birkaç adamlar beraber olmuş sözlük kızı3
- evleneceği kızı burcuna göre seçen erkek4
- sözlüğe vücudunun fotoğrafını atan kadınlar3
- en dandik burçlar3
- tek tokatta bayıltırım dediğiniz sözlük yazarları3
- boğa burcu erkeği4
- günün şiiri23
- bir kadını kaybetmenin en kısa yolu8
- ispanya5
- portekiz3
- öğle yemeği saati4
ilk kez 19 yaşında adım attığım şehir sakarya.
bursa'da doğup büyüyüp, bursa aşığı olup, bursa terminalinden otobüse binip hayatımın geri kalanını yaşayacağım şehrin terminalinde otobüsten inip sakarya topraklarına ilk adım attığımda müthiş bir hayal kırıklığı yaşadım. attan inip eşeğe binmek tam da o an için söylenmiş bir söz olmalıydı. ardından ada'nın en güzel semtine (o zamanlar) serdivan'a (artık ilçe) gittim. o kadar yabancıydı ki her yer, o kadar geri kalmış. depremden henüz çıkmış bir şehirden çok da fazla birşey beklememem gerektiğini biliyordum ama büyük bir şehirden çıkıp taşra kentinde yaşamak ihtimali de inceden sızlatıyordu içimi. bu sızımı farketmiş olacaklardı ki "serdivan'ın havasını çeken, suyunu içen iflah olmaz, çok sever buraları" dediler. nefret etmiştim oysa ki ben. düşünsenize kafeye gidip iki kahve içmek için sapanca'ya gitmek zorundaydık. şehirde kafe kültürü gelişmemiş, kahvehane ürünleri satan 3.-5. sınıf kafeler vardı o zaman. gittiğim günün akşamı bursa'ya döndüğümde ayrı bir güzel göründü gözüme aşık olduğum şehir. daha sonra planlar değişti ve bursa'da yaşamaya karar verdik. bu karardan sonra daha çok tanıdım ada'yı. daha çok semtini gördüm, daha çok sokaklarında dolaştım, yollarını ezberledim, tatillerimin bir kısmını o şehirde geçirdim. aradan çokça zaman, uzun yıllar geçtikten sonra serdivan'ı özlediğimi, görmek istediğimi hissetmeye başladım. ilk gittiğim şehir değildi artık sakarya. depremin izlerini silmiş, öğrencilerin de katkılarıyla şehir büyümüş, gelişmiş. mesela ben en çok karaman'ı seviyorum. yerleşik bir düzenim olmasaydı eğer yaşadığım şehirde, karaman'da yaşamak isterdim. sessiz, sakin, şehir gürültüsünden uzak, kalıcı deprem konutlarının düzenli yapılmış projesi sayesinde nizami bir bölge. hatta ada avm'yi gezdik kısa süre önce. oldukça iyi markaların mağazaları bulunuyor içinde. gayet şık, şehrin göbeğinde güzel bir avm.
insanları yobaz, çok tutucu. lakin öğrenciler sayesinde yobaz kesimde alıştıçok renkliliğe. daha da çok alışacaklar. taşra kenti en çok da öğrencilerin sayesinde modern bir büyükşehir olacak.
değişmeyen tek şeyin değişimin kendisi olduğunun en güzel göstergelerinden biri sakarya. artık güzel, artık yaşanası.
bursa'da doğup büyüyüp, bursa aşığı olup, bursa terminalinden otobüse binip hayatımın geri kalanını yaşayacağım şehrin terminalinde otobüsten inip sakarya topraklarına ilk adım attığımda müthiş bir hayal kırıklığı yaşadım. attan inip eşeğe binmek tam da o an için söylenmiş bir söz olmalıydı. ardından ada'nın en güzel semtine (o zamanlar) serdivan'a (artık ilçe) gittim. o kadar yabancıydı ki her yer, o kadar geri kalmış. depremden henüz çıkmış bir şehirden çok da fazla birşey beklememem gerektiğini biliyordum ama büyük bir şehirden çıkıp taşra kentinde yaşamak ihtimali de inceden sızlatıyordu içimi. bu sızımı farketmiş olacaklardı ki "serdivan'ın havasını çeken, suyunu içen iflah olmaz, çok sever buraları" dediler. nefret etmiştim oysa ki ben. düşünsenize kafeye gidip iki kahve içmek için sapanca'ya gitmek zorundaydık. şehirde kafe kültürü gelişmemiş, kahvehane ürünleri satan 3.-5. sınıf kafeler vardı o zaman. gittiğim günün akşamı bursa'ya döndüğümde ayrı bir güzel göründü gözüme aşık olduğum şehir. daha sonra planlar değişti ve bursa'da yaşamaya karar verdik. bu karardan sonra daha çok tanıdım ada'yı. daha çok semtini gördüm, daha çok sokaklarında dolaştım, yollarını ezberledim, tatillerimin bir kısmını o şehirde geçirdim. aradan çokça zaman, uzun yıllar geçtikten sonra serdivan'ı özlediğimi, görmek istediğimi hissetmeye başladım. ilk gittiğim şehir değildi artık sakarya. depremin izlerini silmiş, öğrencilerin de katkılarıyla şehir büyümüş, gelişmiş. mesela ben en çok karaman'ı seviyorum. yerleşik bir düzenim olmasaydı eğer yaşadığım şehirde, karaman'da yaşamak isterdim. sessiz, sakin, şehir gürültüsünden uzak, kalıcı deprem konutlarının düzenli yapılmış projesi sayesinde nizami bir bölge. hatta ada avm'yi gezdik kısa süre önce. oldukça iyi markaların mağazaları bulunuyor içinde. gayet şık, şehrin göbeğinde güzel bir avm.
insanları yobaz, çok tutucu. lakin öğrenciler sayesinde yobaz kesimde alıştıçok renkliliğe. daha da çok alışacaklar. taşra kenti en çok da öğrencilerin sayesinde modern bir büyükşehir olacak.
değişmeyen tek şeyin değişimin kendisi olduğunun en güzel göstergelerinden biri sakarya. artık güzel, artık yaşanası.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar