nas

Son yıllarda eleştirmenler, müzik severler ve sanatçılar Hip Hop'un geçirdiği değişime ağlıyorlardı. Ticari açıdan çok başarılı, bir neslin sesi ve bir dünya müziği. Bunların hepsi de olumlu şeyler. Ancak, dinleyicilerinin çeşitliliğine ve farklılığına rağmen, sanatçıların kendileri o kadar da farklı değil. Şöyle bir öz geçmişi çok sık okumuşuzdur: Söz konusu kişi varoşlarda büyüdü, hayatta kalmak için uyuşturucu satıcılığına bulaştı, vuruldu, hayattan dersini aldı, önceki yaşamını değiştirdi ve bir alternatif olarak müziğe yöneldi. Otomobil jantları ve boyaları, koca popolular ve torbacılar hakkındaki şarkıları daha ne kadar dinleyebiliriz? Daha kaç tane video klip, yarı çıplak kadınlarla dolu havuz başlarında çekilebilir? Hip Hop'ta dans edebilirsin. Ama seni ne kadar düşündürür? Rapçilerin farklı karakter ve tarzlara sahip olduğu günlere ne oldu? Hip Hop'un kendisi de mi bir taklit oldu?

Nas'ın ''Hip Hop is Dead - Hip Hop Öldü isimli yeni albümünde bu sorular tartışmaya açılıyor. Bu oyunun tarihinde ilk beş kişiden biri sayılan bu kişiden başka kim bu soruları sormak için daha uygun olurdu? 1994'teki çıkış albümü Illmatic'ten büyük başarı getiren It Was Written'e, ''Hate me Now, ''One Mic gibi herkesin ağzına dolanan şarkılara ve "Etherdeki kin dolu lirizme kadar; Nas'ın hikaye anlatımı, bir şeyler öğretmesi ve dans ettirmesi, sana bir şeyleri aratmasının nedeni, onun bir Rap müziği efsanesi olmasıdır.

Nas hepimiz gibi bir yandan dünyanın güzelliklerinin keyfini çıkarırken, öte yandan özyetki, sevgi, eğitimin önemi ve dünya meselelerinden haberdar olmak gibi konularla ilgilenmekten korkmuyor. Müzikal alanda DJ Premier'le çirkefleşebilir,Trackmasters'la R&B müziği yapabilir, jazz ile Olu Dara'nın arasındaki boşluğu doldurabilir. Nas bu sanatsal farklılıkların, kendi tarzındaki müziğin gelecekteki temsilcilerini etkilemesini umuyor. "Kokain dağıtan o kadar çok rapçi var ki. Söz konusu o, uyuşturucu satan zenciler. Bunları nereye satıyorsunuz?' diye soruyorum onlara. insanlar konuşabilecekleri çok daha fazla şeyin olduğunu bilmiyorlar diyor Nas, kızgınlığını dile getirerek.

Hip Hop is Dead'e bakın. Bu albüm onun yedinci albümü ve Nas için çok sevdiği kendi Hip Hop'unu ulusa tanıtma fırsatı. Will.i.Am'ın yapımcılığını üstlendiği albümün adı Nas'ın kabusu. Hip Hop'un dünyada bitmesi. Bu albüm kendilerini beğenmiş ve bu sanat biçiminin sınırlarını zorlamayan tüm şirketlere, müzik severlere ve DJ'lere bir uyarı niteliğinde. Nutuk çeker gibi veya ağır konuşmadan Nas, Hip Hop'a olan sevgisini göstermek için geçmişe doğru bir yolculuğa çıkıyor ve Will.i.Am'in jazzdan etkilendiği "Can't Forget About You adlı parçasını söylüyor. Nat King Cole'un klasikleşmiş "Unforgettable isimli parçasından esinlenilerek yaratılan bu parçayı Nas, her dem taze kalan bir şarkı olduğu için söylemiş. '70, 80 yaşındakiler de şarkıyı biliyor, 7 yaşındakiler de. Tam bana göre bir şarkıydı. O tatlı anlardan biriydi.

Nas ayrıca Batı Yakası'ndan da birkaç kişiyle çalıştı. "QB OG parçası için Nas, Firm biz'den ortağı Dr. Dre ile bir araya geldi ve albümde Batı Yakası'nın son müzik fenomeni The Game'le birlikte çalıştı. Quenns ve Compton'la birlikte, Nas ve Game'in sesi birbirlerine o kadar güzel uyuyor ki, insan yıllardır birlikte çalıştıklarını sanıyor. ''Play on Playa''da Nas, Scott Storch'un melodik parçasında Snoop'un yanında Cali gibi rahatlayıp şarkıyı söylüyor. "Snoop'la birlikte bir albüm yapmak, Doğu ve Batı Yakası arasındaki boşlukta bir köprü kurmak istiyordum. Bir önceki albümden farklı olarak, daha önce hiç yapmadığım ve hep yapmak istediğim bir şey yapmak istedim .

Albümde en çok konuşulan ve büyük bir heyecanla beklenen bir diğer parça da "Black Republican. Şarkı Nas'ın daha önce rakibi olan Jay-Z ile birlikte söylendi ve yapımcılığını Nas'ın eski ortağı olan L.E.S. üstlendi. Parça bir şükran ilahisi gibi, otoriter ve müzik severlerin duymayı beklediği her şey. Bu ortaklıkla ilgili Nas gülerek şöyle diyor: ''Bu Ali ve Frazier, bu Ali ve Foreman, bu Ali ve Ali.''

Hip Hop is Dead albümüyle Nas bir kez daha stüdyoların normlarını zorladı, seçkin bir yapımcı grubuyla denemeler yaptı ve daha önce hiç çalışmadığı sanatçılarla birlikte çalıştı. ''Black Republican''da kara bir militanı, ''Can't Forget About You'' da geçmişe özlem duyan bir bilgeyi, Kanye West'in parçası ''Let There Be Light''ta ilham veren bir öğretmeni oynuyor ve yine Hip Hop is Dead albümünde "Brazilian dimes ile sahneyi fethediyor. Bazıları çok dağıldığını söyleyebilir ama gerçekte bize repin ne kadar çeşitli olabileceğini gösteriyor.

Hip hopın ölmediğini gösteriyor.*