ben olmasaydım

bayram namazını kılmak üzere yine camii'deydim. sohbetten de yeni gelmiştim. bütün görevlerimi yerine getirmenin verdiği rahatlık, huzur ve mutluluk ile resmen havalarda uçuyordum. etrafımda olan bitenden bile haberim yoktu. bütün cemaat yine her zamanki gibiydi. güleryüzlü, mutlu, safıma geçtim, selamımı verdim iki yanıma. kafamı kaldırdım.

kaldırmaz olaydım!

karşıma baktım. gözlerimi kısıp tekrar tekrar baktım.

sonra etrafıma bakındım. kimsede olağan dışı bir iş olduğuna dair işaret yoktu. nasıl olurdu bu ? kadından imam mı olurdu ? bunu anlamamamın yanında cemaatin bunu kabullenmesini, hiç bir şey olmamış gibi davranmasını garip buluyordum. memeleri ayrı güzeldi yanımda oturan amcamın. yüzü de güzeldi. sanırım beni orada destekleyen bir o vardı. bana dönüp "çk çk çk çk" yaptı.

hemen ayağa kalktım ve ey kardeşlerim, bu olanlara nasıl sesinizi çıkartmazsınız, görmüyor musunuz kadından imam mı olur ? üstelik dekolte bir paçavra giymiş!. kocaman memelerini ise saklamak gibi bir gayreti yok! buna nasıl göz yumarsınız ey cemaat! dedim.

4 gün olmuştu. psikiyatr çıkışımı onayladı. deli olmadığıma iknâ olmuştu. ama tam 8 yıldır seks yapamıyordum. bu benim için çok üzücüydü. gördüğüm halüsilasyon çok gerçekçiydi. artık orda duramazdım, mekke'ye taşındım, kendimi namaza verdim.