ankara

Ulan ankara!

sana iki çift lafım var... Eksiği bana fazlası sana!

adana'dan göçtük geldik sana... Misafirperverliğinden eser yok...

Mamak'ta doğalgaz alamadığı için evinde donan o anne ve kızını düşünmez misin? Bu kadar da olmaz ey hayvan! Ne lanet bir şehirsin sen! Azıcık insanlığı öğren, kalbi rengarenk olan insanları koyu griliğinle boğmaktan vazgeç! O insanların hayalleri var!

lan şerefsiz! insanların hasretleriyle bslenmeyi bırak... Onlar en büyük hasretlerle beslenenlerdir... Onlar bir gün senden ayrılacakları günün hasretiyle yanarlar...

nesin lan sen? insanı bu kadar boğmayı nasıl başarıyorsun sen!

ve daha bir sürü şey...

son olarak y. Erdoğan'dan bir kaç mısrayla gazuratlarıma son veriyorum:

öyle deme...
ankara'yı sevmeyene bir zulümdür,
bu kadar insanın neden ankara'yı bu kadar çok sevdiğini anlamadan
ankara'da yaşamak...