deist

bir deist olarak allah ın adını hiç düşürmem ağzımdan.
"bismillah"ı "inşallah"ı müslümanlığın tekelinde sayanlara aldırmam. aldırmamaya çalışırım.
esirgeyen bağışlayan allah ın adıyla kucağıma alırım bir bebeği, kimseden medet ummam. sadece allah tan isterim onu korumasını.

milyonlarca insanı bile isteye katleden adamla, peygambere inanmamaktan başka suç(!)u olmayan adamın aynı yerde ceza göreceğine inanmam.
sırf büyüklerinden öyle gördüğü için ömrünün sonuna kadar müslümanlığın şartlarını harfiyen yerine getiren, sorgu sual yetisi fazla bulunmayan meryem'in; avrupa nın herhangi bir kentinde doğmuş, bilişsel ve duyuşsal olarak aynı kapasitedeki marie ile arasında jeopolitik konum farkı olduğu için cennete giriş bileti kapmasını aklım almaz.

allah, bizlerin uydurduğu basit hesaplarla anlaşılmaz.
şükür, ne kadar şekle girerse özünden o kadar ayrılır.
ve iyilik... olması gerektiği için vardır. ileride fayda sağlaması amacıyla yapılmaz. zaman içerisinde bozdurulacak bir çek değildir.
cennet ve cehennem, kalpten inanan bir kişi için hakarettir. basitliktir.

deistin allah tan başka kimsesi yoktur dayandığı. o yüzden belki de en çok o muhtaç allah a.
şinasi ye selam olsun. o ne cennette şimdi. ne cehennemde.
allah la birlikte.