sözlük yazarlarının itirafları

itiraf ediyorum hazmedemiyorum.

kücükken boya kalemlerini elime alir, dik tutarak cizikli cizikli, dalgali dalgali boyardim hep. müdehale etmeye kalkan, "bak öyle degil. biraz yan tut, daha düzgün boya" diyen oldumu birak deyip, ayni kararlilikla, ayni sekilde boyamaya devam ederdim. inatciydim ve isime karistirmazdim kimseleri. birinci sinifta normal kolu bacagi olan insan resmi yapan bi ben vardim, diger cin alilerin yaninda.

ne yaparsam yapayim, inandigim icin, istedigim icin yaptim, pesinden gittim isteklerimin hayatim boyunca. hic pisman olmadim. ta ki 1 yil öncesine kadar. yurtdisindaki kariyerimi yakip döndüm, elime gecen firsatlari teptim. bir hic ugruna üstelik...

simdi bu cv ile türkiye sartlarinda is bulamadim bir süre. artik nerdeyse oteldeki keseci ilanlarina bile basvuracaktim. cok iyi derecede ingilizce bilen akademik keseci.. itinayla kese yapilir. hayir keseci olmadim. cv'mi sadelestirip öyle basvuruda bulunmaya basladim is ilanlarina. aradilar. konustuk. sartlari söylediler. güldüm. cünkü saka yapiyor olmaliydilar. ama onlar gülmüyorlardi. ve kabul ettim. cevremdeki herkes 1 yil ara verdikten sonra ise baslamama cok sevindi. ne kadar mutlu olduklarini dile getirdiler. bi ben mutsuzdum nedense. icimde ne firtinalar koptugunu göremiyorlardi disardan.

yenilmis hissediyorum, ilk kez istemedigim bi isi yapmak zorunda birakiyorum kendi kendimi. ve fakat bünyem bunu kaldiramadi. biraz toparlanirim diye basladigim is, mide kramplari ve aksam aglama nöbetleri olarak gösteriyor kendini. sanirim hazimsizliktan.

yeniden boya kalemlerimi elime alip, inatla dik tutup, öylece boyamak istiyorum yine bembeyaz kagidi. kagidin irzina gecmek istiyorum bu sekilde. ve fakat o gücü bulamiyorum kendimde.

utaniyorum kaybetmis olmaktan...