monopoly

çocukken sevdiğim hatta en sevdiğim oyunlardan birisiydi. büyüyünce anladım ne kadar illet saçma bir oyun olduğunu. paralar üstüne kurulu bir oyun. kasa kimdeyse yavaştan hırsızlığa ilk adımını atar. kasa olmuşta para almayan bir annem oldu bu oyunu oynadığım rakiplerim arasında. onunda aklına şeytanlık gelmemesinden midir nedir.

elektrik kesildiği sırada mumlarla resmen yeni bir ampul yapar oyunu oynamaya başlardık. 'kasadan para yürüttün. haksızlık ediyorsun. bak orayı alma orası benim' tartışmaları yine artmış oyun hararetlenince babamın odayı basması ile aha sıçtık demem bir olmuştur. oyunu çöpe atışını unutmam. şimdi teşekkür ediyorum. iyi ki atmışsın baba..