birbirimizin hayatlarından çalmayalım

hayattan çalmak…
kendi hayatımdam çok ama çok çaldım…belki de öyle olması gerikiyordu ondan öyle oldu…çaldığımı düşündüğüm hayatım belkide çalınmamıştır…
sorgulama yok desem de …düpedüz sorgulama bu.
ne kazandım bilmedim…
yada ne kaybettim…
iki farklı soru…
kalp sessiz ve yorumsuz…
kazanmak ya da kaybetmek her ikisi de aynı kapıya çıkıyor…
öyle ise o büyük kapıdan geçmek mi mesele…
aslına bakarsanız hiç bir mesele yok..
sadece ara ara çalan müzik misali, durgunluk, yada dışa vurumun baska bir tarzı.
hiç bir bahaneye tutunmadan, hiç ama hiç kimseleri suçlamadan, yargılamadan elbetkteki en once bendeki beni….
yazıyor kalem, yürek suskun ve sessiz…
iyi de var mı bir önemi
yok diyor kalem…
kalp neden konuşmuyor…hayattan çalmakta neymiş ki…
kim eve neye gore…
yazası var kalemin…
kalp durgun…
yazıyor kalem….
bitmeyen bilmeyen büyümenin öğretileri hep var olacak her basamakta… önünü yeni yeni kapılar başka türlü açılmaz ki… o nedenle vazgeçmeden hayattan çalmaların olmadan yol almalısın, hadi bil artık bil…
kalp yorumsuz....