bugün
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202634
- sözlük yazarlarının kekleri11
- siyasal islamcılar5
- traveler of secret moments entryni beğendi5
- arkadaşlar bakar mısınız bi17
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması34
- 50 bin tl maaş yeterli mi7
- yemeden içmeden uyumadan yaşamak3
- kopya çekmenin etiği7
- düğünde gelinin annesinin giydiği kıyafet22
- bir anda hayatını değiştirmek5
- 32 yaş evlenmek için çok mu geç8
- kumar bağımlılığı5
- eski nickimi özlüyor olmam12
- dul kadının çocukları5
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı12
- geceyi bir kamyon kasasında geçirmek7
- 19984
- azerbaycan'da din görevlilerine memurluk yasağı19
- alta kaçırmaya başlanan yaş6
- tuncer bakırhan'ın öcalan açıklaması11
- ibrahim tatlıses4
- ev genci23
- sözlük yazaralarının çalamadığı enstrümanlar3
- zall'ın ne olur geri dönün diye mail atması4
- anayasa mahkemesi'nin genelevlerle ilgili kararı3
- yeni nesil ilişki terimleri5
- gecenin şarkısı13
- şafak sezer e gülen insan5
- dünya prenses günü3
- zall'ın yuvarlak bir nesneye benzediği gerçeği3
- 2026 yılının tek cümlelik özeti7
- istanbul'da 475 milyona villa olması9
- kahve içince insanın kakasının gelmesi5
- uykusuz kedi entryini beğendi favladı2
- catstark'ın inanılmaz top kontrolü3
- 17 kasım 2026 ümit özlale polsan açıklaması10
- anın görüntüsü23
- akit gazetesi5
- fatih ürek2
- 20034
- iki çift meme paylaşsam çoğu beğenirdi7
- elimizde kalan tek nick teknik11
- ak parti'nin birinci parti olmaması9
- prof dr ekrem çulfa kimdir2
- köyünü özlemek5
- arif sağ2
- psikolojik rahatsızlıklar genetik midir4
- muşlettin emmi'nin hakkın rahmetine kavuşması18
- the merich'in gerçek yüzü5
bir deli vardı hatırlıyorum çocuktum. kocaman gülen, yırtk pırtık giyinen, ama her zaman, zamanların her salisesinde kulağının birinde papatya taşıyan, koparılmamış, taze. papatyayla gülerdi kocaman, sakalı saça, aklı havalara karışmış, halde. ben çok çocuk, yarı açık yeşil panjurların biraz ötesinde gibi duran parmaklık demirlerine, kocaman çok çocuk başımı dayar seyrederdim, papatya gibi gülen deliyi.
yaz diyorsun deli, deli yazılmaz ki dört harfli.
koşuyordum sabaha yakın ışıklarda. korkardım zaten yürümeye dar sokaklarda. koşuyordum, niye bilmeden, veya korkumdan ezbere. koşuyordum arnavut taşı gibi döşeli dar sokaklların birinde, arkam sıra sanki heybetli kilise, kilisede deli saklı. takıldı başıma göre küçük ayaklarım, arnavutun birine, uzandım öylece taşlı serinliğe. sustum, sonra mı bilmiyorum yaşlarım damladı yanaklarımdan yere. gülüyordu deli düştüğüme veya oda ezbere, hep gülerdi. uzattı elini uzattım elimi, deliler gibi fırladım mı yerden veya o mu kaldırdı ne önemi vardı. gülüyordu, sadece gülerdi, gülerken anlatırdı herşeyi. anlardınız gülmelerinin makamından ne istediğini. yoksuldu, rivayet o ki kaptırmıştı aklını güzel bir kıza sanki, tıpkı sokaklar gibi. ama öyle çok gülerdi ki sanki bütün gülmeler cebinde, biz gülmeye hasret, sadece seyret. hayret papatyasını çıkardı kulağının dağınık başıyla olan boşluğundan, uzattı bana gülüyorken, her zaman gülerdi zaten. gülerken çıkardı, gülerken uzattı, gülerek arkasını döndü uzaklaştı. nasıl ve ne zaman oldu bütün bunlar bilmiyordum. ve ilk defa zamanın durduğuna şahit oldum. papatya elimde koştum tekrar, yeşil panjurlarımın sığınağına, kollarına. loştu panjurların arkası. büyük bir parkımız vardı, orada görmüştüm bir kızı, papatyayı seviyor sevmiyor diye okşayarak yapracıklarını upuzun bucaksız yeşillere bıraktığını. ağlıyordu, anlamadım. bende başladım onun gibi, delisin değilsin diyerek okşamaya. son yapracık yapmacık olmayan gülmelerde delisin diye loş odanın düştü zeminine, ben de o kız gibi ağlamalımıydım, yoksa deli-ler gibi gülmeli miydim, bir bulmaca gibi koydum küçük cebime bu düşünceyi, yaşamaya devam ettim; az gülerek ama ağlayarak çok, katıla katıla. deli diyorlar bana, haksız değiller galiba ve hala aklımda delli deli küpeli, papatya.
gibi gülen deliyi.
yaz diyorsun deli, deli yazılmaz ki dört harfli.
koşuyordum sabaha yakın ışıklarda. korkardım zaten yürümeye dar sokaklarda. koşuyordum, niye bilmeden, veya korkumdan ezbere. koşuyordum arnavut taşı gibi döşeli dar sokaklların birinde, arkam sıra sanki heybetli kilise, kilisede deli saklı. takıldı başıma göre küçük ayaklarım, arnavutun birine, uzandım öylece taşlı serinliğe. sustum, sonra mı bilmiyorum yaşlarım damladı yanaklarımdan yere. gülüyordu deli düştüğüme veya oda ezbere, hep gülerdi. uzattı elini uzattım elimi, deliler gibi fırladım mı yerden veya o mu kaldırdı ne önemi vardı. gülüyordu, sadece gülerdi, gülerken anlatırdı herşeyi. anlardınız gülmelerinin makamından ne istediğini. yoksuldu, rivayet o ki kaptırmıştı aklını güzel bir kıza sanki, tıpkı sokaklar gibi. ama öyle çok gülerdi ki sanki bütün gülmeler cebinde, biz gülmeye hasret, sadece seyret. hayret papatyasını çıkardı kulağının dağınık başıyla olan boşluğundan, uzattı bana gülüyorken, her zaman gülerdi zaten. gülerken çıkardı, gülerken uzattı, gülerek arkasını döndü uzaklaştı. nasıl ve ne zaman oldu bütün bunlar bilmiyordum. ve ilk defa zamanın durduğuna şahit oldum. papatya elimde koştum tekrar, yeşil panjurlarımın sığınağına, kollarına. loştu panjurların arkası. büyük bir parkımız vardı, orada görmüştüm bir kızı, papatyayı seviyor sevmiyor diye okşayarak yapracıklarını upuzun bucaksız yeşillere bıraktığını. ağlıyordu, anlamadım. bende başladım onun gibi, delisin değilsin diyerek okşamaya. son yapracık yapmacık olmayan gülmelerde delisin diye loş odanın düştü zeminine, ben de o kız gibi ağlamalımıydım, yoksa deli-ler gibi gülmeli miydim, bir bulmaca gibi koydum küçük cebime bu düşünceyi, yaşamaya devam ettim; az gülerek ama ağlayarak çok, katıla katıla. deli diyorlar bana, haksız değiller galiba ve hala aklımda delli deli küpeli, papatya.
gibi gülen deliyi.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com