bir babanın yapabileceği en büyük şerefsizlik

daha dogdugun gun hastanede anneni ve seni yalniz birakip 1 hafta sonra gelmesi ve buna gerekce olarak erkek olmamani gostermesi.
karisi psikopatliklarina dayanamayip, ayrilalim deyince 3 yasindaki kizini olduresiye dovmesi. (dayak kismini pek hatilamiyorum ama dirsegim kirilmisti, ameliyat oldugumu ve alcili halini hatirliyorum) o gece evi terkedip 4 yil sonra ilkokula baslamadan 1 hafta once arayip onlugunu ben alicam deyip soz verip gelmemesi ve cocugunun dunyasini basina yikmasi, belki gelir diye aylarca babam gelir beni onlukluler arasinda taniyamaz diye okulun iki kapisi arasinda her tenefus kosmasina sebep olmasi. - biliyorum sacma ama cocukluk insan inaniyor.
gecen yillar icerisinde cocugunu bir kere bile aramayip, karisini surekli takip edip, arayip tehdit ederek taciz etmesi, is yerlerini arayip sorusturma gecirmesine bir sure sonra kovulmasina sebep olmasi. kadincagizinda en sonunda hem ölum korkusundan, hem parasizliktan pek fazla tanimadigi (ama sonradan iyi oldugunu ogrendigimiz) bir adamla evlenmesi. ama bunu da hazmedemeyerek, kizin velayetini almaya calismasi, olmayinca yurtdisina cikisini engellemeye calismasi. her sey yasal ve hazir olmasina ragmen islemleri geciktirmesi. bu yuzden yillarca tatile bile turkiye'ye gelmeye korktugumdan, benim yuzumden maaile gelemedik.
11 yil aramadiktan sonra bir gun haberlerde bir porno harekati sirasida tutlanirken haberlerde karsina cikmasi.
bu olaydan 2 yil sonra kitap yazip 17 yildir hic gormedigi, konusmadigi cocugunun adini bu kitapta afise etmesi. (boyle bir adamin kizini kimse istemeyecegi icin, haliyle turk erkek arkadas deneyimim basarisizlikla sonuclandi, daha da turklere ilismedim)
21 yil sonra oldugunde korkunc bir borc birakmasi ve akrabalarinin reddi miras yapmaman icin oldugunu aylar sonra haber vermesi.

sonucta ne oldu derseniz: sozluk yazari elini yuzune alip zaten universite masraflarinin altinda cok ezilmis olan uvey babasindan borclari kapatmasini rica etti. adamcagiz da bir sey demedi. turkiye'ye gelirken tutuklarlar falan diye caresiz odedi. sozluk yazari ister istemez hala durumun altinda epey eziliyor.

boyle bir babaya, evlendigi kadinin kizi dil sorununu cozemeyip derslerde basarisiz olunca, ozel ders kavraminin olmadigi bir ulkede ozel hoca tutup ders aldiran (ki bunu yaptiginda daha beni sadece 6 aydir taniyordu. sonrasinda zaten kendi oglundan hic ayirmadi) bir uvey babaya, kardesini durgun gorunce, uzgun sanip dertlenen alis-verise falan goturen uvey abiye sahip olunca hangisi uvey hangisi oz kafasi karisiyor.