katherine mansfield

--spoiler--
kendi ifadesine göre yazarken, öykülerinde geçen insanların kimliğine bürünür, '' yazar bir süre oyunun kendisidir. birkaç yazarın yaptığı gibi hep olduğu gibi kalırsa, biraz daha az yorucu olurdu bu, şimşek hızıyla değişimler geçiriyor insan.''

sadece insanları değil nesneleri yazarak da onlara yeni bir yaşam verir. '' ördekleri yazdığımda sana yemin ederim ben yuvarlak gözlü bir ördeğim. sarı çiçeklerle çevrili gölde yüzen ve arada sırada baiları aşağıda, altımda yüzen diğerlerinin üstüne saldıran bir ördek.''
genç kızlığından ölümüne kadar kendine özgü kararlılıkla şu esasa göre yaşar: ''yazmak için yaşıyorum.'' tek amacı vardır.o da sanatını git gide daha mükemmelleştirmek. tüm hastalıklarına rağmen yazmaya devam eder. ta ki 34 yaşında veremden ölene kadar.

--spoiler--

--spoiler--
'Kafasını kuma gömüp saklayan devekuşu, aynı zamanda kimliğinin en değerli parçasının kafası olduğunu anlatır.'
katherine mansfield
--spoiler--

the awakening river

the gulls are mad-in-love with the river,
and the river unveils her face and smiles.
in her sleep-brooding eyes they miror their shining wings.
she lies on silver pillows; the sun leans over her.
he warms and warms her, he kisses and kisses her.
there are sparks in her hair and she stirs in laughter.
be careful, my beautiful waking one! you will cathch
on fire.
wheeling and flying with the foam of the sea on their
breasts,
the ineffable mists of the sea clinging to their wild wings,
crying the rapture of the boundless ocean,
the gulls are mad-in-love wiht the river.
wake! we are the dream thoughts flying form of your heart.
wake! we are songs of desire flowing from your
bosom.
oh, ı think the sun will lend her his great wings
and the river will fly to the sea with the mad-in-
love birds.

katherine mansfield