aptala yatmak

karşılaşılınabilinecek en sinsi hareketlerden biridir. genelde aptal olmayan sıradan bir akıllı aptala yatar, çünkü aptaldan üstündür ve bu sinsiliği uygun görür oysa ki oldukça akıllı bir kişi bu işleme gerek bile duymayacaktır.

--spoiler--
kadın sabah kalkmış, aynaya bakmış ve kafasında yalnız üç tel saç görmüş.

" hım, demiş galiba bugün saçımı örgü yapacağım. "
öyle de yapmış, günü de harika geçmiş.

ertesi gün kalkmış, aynaya bakmış, kafasında iki tel saç kalmış.

" hım. " demiş, " bugün saçımı ikiye ayıracağım."
dediğini de yapmış, harika bir gün geçirmiş.

bir ertesi gün yine kalkmış, aynaya bakmış, kafasında tek tel saç var.

" tamam, tamam. “ demiş. “ artık bugün atkuyruğu yaparım."
öyle de yapmış ve çok çok güzel bir gün geçirmiş.

daha bir ertesi gün aynaya baktığında, kafasında bir tek tel bile kalmamış.
" wow! " diye bağırmış. " bugün saç derdim yok. "

bakış açısı her şeydir. gerektiğinden kibar ol. tanıdığın herkes kendi savaşını yaşamakta zaten.

basit yaşa: cömertçe sev, yürekten düşün sevdiklerini.
--spoiler--

yukarıdaki içeriğe hitaben aptala yatmak hakkındaki bir incelememi sunuyorum;

bahsi geçen kadının günlük işlemleri sadece kendini kandırmacadan ibaret, rezil bir durumdur. vücuttaki bir çirkinlik ya da engel aptala yatılıp "sorun değil" gibi davranılmamalı ama sabredilmeli ve bilinmeli, bu gibi bir durumda aptala yatmak ne gereksiz ve bilinmez bir sinir hücresinin getirisi ki? burada ya da başka hiç bir durumda pollyannacılığa gerek duyubileceğimiz bir şey yok, burası dünyadır, burası acılar ve kibirlerin olduğu bir ibadethanedir. tüm bu bahsettiklerimi bir ateist ya da farklı dinsizliklere mensup bir hak sahibi hakkını çekinmeden kullanarak beni hor görebilir. benim sözüm inançlı bireyleredir. ki zaten elemek istedim kendi fikirlerimden, tüm inançsızları bu son cümlelerimle.