duyarsizlasmak

sabah kalkınca insanlardan bir selam, hiç olmazsa biraz anlayış bekleyen insanın, itiş kakış sonrası metroya binmesi, öfler pöfler arasında işe zor varması, işte karakterinden ödün verip yarışan ve sağ duyuya sahip olmayan arkadaşlarını üzüntüyle izlemesi ve sessiz sedasız çalışması, akşama doğru rutininden sapmayıp evine gitmesi ve iyi bir film yoksa televizyondaki tekrar yayınlarla idare etmesi ile geçen bütün bir güne eşdeğerdir. insanın ne kadar nazik olmaya çalışsa da, sabır taşının kırılıp çığrından çıkması ve hüngür hüngür ağlamasına sebep olan, insan ilişkilerinden bireyselliğe yönelişindeki, son kalesini yıkıp onu hissiz kılandır.